सिख समृद्धी - ਪਉੜੀ ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਰਧਾ ਪੂਰੀਐ ॥

ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

पौरी:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਰਧਾ ਪੂਰੀਐ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु त सरधा पूरीऐ ॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात, तेव्हा तुमच्या इच्छा पूर्ण होतील.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਝੂਰੀਐ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु न कबहूं झूरीऐ ॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात, तेव्हा तुम्हाला कधीही दुःख होणार नाही.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਦੁਖੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु ता दुखु न जाणीऐ ॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात, तेव्हा तुम्हाला दुःख कळणार नाही.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀਐ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु ता हरि रंगु माणीऐ ॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात, तेव्हा तुम्ही परमेश्वराच्या प्रेमाचा आनंद घ्याल.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਜਮ ਕਾ ਡਰੁ ਕੇਹਾ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु ता जम का डरु केहा ॥

खरे गुरु दयाळू आहेत, मग मृत्यूची भीती का बाळगावी?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਸਦ ਹੀ ਸੁਖੁ ਦੇਹਾ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु ता सद ही सुखु देहा ॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात तेव्हा शरीराला नेहमी शांती मिळते.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥

सतिगुरु होइ दइआलु ता नव निधि पाईऐ ॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात तेव्हा नऊ खजिना प्राप्त होतात.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੫॥

सतिगुरु होइ दइआलु त सचि समाईऐ ॥२५॥

जेव्हा खरे गुरु दयाळू असतात तेव्हा तुम्ही खऱ्या परमेश्वरात लीन व्हाल. ||२५||

शबद माहिती

शीर्षक:	राग माझ
लेखक:	गुरु नानक देव जी
पान:	149
ओळ क्रमांक:	11 - 14

राग माझ

राग माझ हे शिखांचे पाचवे गुरु (श्री गुरु अर्जुन देव जी) यांनी रचले होते. रागाचा उगम पंजाबी लोकसंगीतावर आधारित आहे आणि त्याचे सार 'ऑशियन' च्या माझा प्रदेशातील परंपरेपासून प्रेरित आहे; एखाद्या प्रिय व्यक्तीच्या परत येण्याची वाट पाहण्याचा आणि तळमळण्याचा खेळ. या रागामुळे निर्माण झालेल्या भावनांची तुलना अनेकदा विभक्त झाल्यानंतर आपल्या मुलाच्या परत येण्याची वाट पाहणाऱ्या आईशी केली गेली आहे. तिला मुलाच्या परत येण्याची अपेक्षा आणि आशा आहे, जरी त्याच क्षणी तिला त्यांच्या घरी परतण्याच्या अनिश्चिततेची वेदनादायक जाणीव आहे. हा राग आत्यंतिक प्रेमाची भावना जिवंत करतो आणि हे वियोगाच्या दु:खाने आणि वेदनांनी ठळक केले आहे.