ਮਹਲਾ ੫ ॥
महला ५ ॥

पञ्चमः मेहलः १.

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕਉ ਕਹਤੇ ਦੇਵ ॥
जो पाथर कउ कहते देव ॥

ये शिलां स्वदेवं वदन्ति

ਤਾ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਵੈ ਸੇਵ ॥
ता की बिरथा होवै सेव ॥

तेषां सेवा व्यर्था अस्ति।

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕੀ ਪਾਂਈ ਪਾਇ ॥
जो पाथर की पांई पाइ ॥

पाषाणदेवस्य पादयोः ये पतन्ति

ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਅਜਾਂਈ ਜਾਇ ॥੧॥
तिस की घाल अजांई जाइ ॥१॥

- तेषां कार्यं व्यर्थं व्यर्थं भवति। ||१||

ਠਾਕੁਰੁ ਹਮਰਾ ਸਦ ਬੋਲੰਤਾ ॥
ठाकुरु हमरा सद बोलंता ॥

मम प्रभुः गुरुः च शाश्वतं वदति।

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सरब जीआ कउ प्रभु दानु देता ॥१॥ रहाउ ॥

ईश्वरः सर्वेभ्यः प्राणिभ्यः स्वदानं ददाति। ||१||विराम||

ਅੰਤਰਿ ਦੇਉ ਨ ਜਾਨੈ ਅੰਧੁ ॥
अंतरि देउ न जानै अंधु ॥

ईश्वरः आत्मनः अन्तः अस्ति, किन्तु आध्यात्मिकः अन्धः एतत् न जानाति ।

ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਮੋਹਿਆ ਪਾਵੈ ਫੰਧੁ ॥
भ्रम का मोहिआ पावै फंधु ॥

संशयमोहितः पाशं गृह्यते ।

ਨ ਪਾਥਰੁ ਬੋਲੈ ਨਾ ਕਿਛੁ ਦੇਇ ॥
न पाथरु बोलै ना किछु देइ ॥

शिला न वदति; न कस्मैचित् किमपि ददाति।

ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹੈ ਸੇਵ ॥੨॥
फोकट करम निहफल है सेव ॥२॥

एतादृशाः धार्मिकाः संस्काराः निष्प्रयोजनाः; तादृशी सेवा निष्फला भवति। ||२||

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਚੰਦਨੁ ਚੜਾਵੈ ॥
जे मिरतक कउ चंदनु चड़ावै ॥

यदि शवः चन्दनतैलेन अभिषिक्तः ।

ਉਸ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥
उस ते कहहु कवन फल पावै ॥

किं हितं करोति ?

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਰੁਲਾਈ ॥
जे मिरतक कउ बिसटा माहि रुलाई ॥

यदि शवः गोबरेण लुण्ठितः भवति ।

ਤਾਂ ਮਿਰਤਕ ਕਾ ਕਿਆ ਘਟਿ ਜਾਈ ॥੩॥
तां मिरतक का किआ घटि जाई ॥३॥

अस्मात् किं नष्टं भवति ? ||३||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਹਉ ਕਹਉ ਪੁਕਾਰਿ ॥
कहत कबीर हउ कहउ पुकारि ॥

कबीरः वदति, अहम् एतत् उच्चैः घोषयामि

ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਸਾਕਤ ਗਾਵਾਰ ॥
समझि देखु साकत गावार ॥

पश्य, अवगच्छतु च, त्वं अज्ञानी, अविश्वासः निन्दकः।

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਘਰ ਗਾਲੇ ॥
दूजै भाइ बहुतु घर गाले ॥

द्वैतप्रेमेण असंख्यगृहाणि नाशितानि।

ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ ॥੪॥੪॥੧੨॥
राम भगत है सदा सुखाले ॥४॥४॥१२॥

भगवतः भक्ताः सदा आनन्दे भवन्ति। ||४||४||१२||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग भैरौ
लेखकः: गुरु अर्जन देव जी
पुटः: 1160
पङ्क्तिसङ्ख्या: 5 - 11

राग भैरौ

भैरवः आत्मायाः विश्वासं, The Creator प्रति हृदयभक्तिं च मूर्तरूपं ददाति। एकप्रकारस्य कट्टरता अस्ति, यत्र अन्यस्य विषये अवगतस्य वा चिन्तायाः वा भावः भवति । संप्रेषिताः भावाः सन्तोषस्य, स्थिरप्रत्ययस्य वा श्रद्धायाः वा लीनत्वस्य च भवन्ति । अस्मिन् राग-मध्ये आत्मा तत् सुखं प्रसारयति यत् मनः सम्भाव्यतया अनुभवितुं शक्नोति यदि सः अस्याः भक्त्या सह सम्मिलितः भवति ।