Ikalimang Mehl:
Ang mga tinatawag na bato ang kanilang diyos
walang kwenta ang serbisyo nila.
Ang mga nahuhulog sa paanan ng isang batong diyos
- ang kanilang trabaho ay nasasayang sa walang kabuluhan. ||1||
Ang aking Panginoon at Guro ay nagsasalita magpakailanman.
Ibinibigay ng Diyos ang Kanyang mga regalo sa lahat ng nabubuhay na nilalang. ||1||I-pause||
Ang Banal na Panginoon ay nasa loob ng sarili, ngunit ang espirituwal na bulag ay hindi alam ito.
Dahil sa pagdududa, siya ay nahuli sa silong.
Ang bato ay hindi nagsasalita; hindi ito nagbibigay ng anuman sa sinuman.
Ang gayong mga ritwal ng relihiyon ay walang silbi; walang bunga ang ganitong serbisyo. ||2||
Kung ang bangkay ay pinahiran ng langis ng sandalwood,
anong magandang naidudulot nito?
Kung ang isang bangkay ay pinagsama sa pataba,
ano ang mawawala dito? ||3||
Sabi ni Kabeer, ipinapahayag ko ito nang malakas
masdan, at unawain, ikaw na mangmang, walang pananampalataya na mapang-uyam.
Ang pag-ibig ng duality ay sumira sa hindi mabilang na mga tahanan.
Ang mga deboto ng Panginoon ay walang hanggan sa kaligayahan. ||4||4||12||
| Pamagat: | Raag Bhairao |
|---|---|
| Manunulat: | Guru Arjan Dev Ji |
| Pahina: | 1160 |
| Bilang ng Linya: | 5 - 11 |
Ang Bhairao ay naglalaman ng pananampalataya ng kaluluwa at taos-pusong debosyon sa Lumikha. Ito ay isang uri ng panatisismo, kung saan mayroong pakiramdam na hindi namamalayan o nagmamalasakit sa anumang bagay. Ang mga damdaming ipinahihiwatig ay yaong kasiyahan at pagiging masikip sa isang matatag na paniniwala o pananampalataya. Sa Raag na ito, ang kaluluwa ay naghahatid ng kaligayahan na maaaring maranasan ng isip kung ito ay sasali sa debosyon na ito.