ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa 5 |

مهل پنجم:

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕਉ ਕਹਤੇ ਦੇਵ ॥
jo paathar kau kahate dev |

کسانی که سنگ را خدای خود می نامند

ਤਾ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਵੈ ਸੇਵ ॥
taa kee birathaa hovai sev |

خدمات آنها بی فایده است

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕੀ ਪਾਂਈ ਪਾਇ ॥
jo paathar kee paanee paae |

کسانی که به پای خدای سنگی می افتند

ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਅਜਾਂਈ ਜਾਇ ॥੧॥
tis kee ghaal ajaanee jaae |1|

- کارشان بیهوده هدر می رود. ||1||

ਠਾਕੁਰੁ ਹਮਰਾ ਸਦ ਬੋਲੰਤਾ ॥
tthaakur hamaraa sad bolantaa |

پروردگار و استاد من برای همیشه صحبت می کند.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sarab jeea kau prabh daan detaa |1| rahaau |

خداوند هدایای خود را به همه موجودات زنده می دهد. ||1||مکث||

ਅੰਤਰਿ ਦੇਉ ਨ ਜਾਨੈ ਅੰਧੁ ॥
antar deo na jaanai andh |

پروردگار الهی در درون خود است، اما نابینای معنوی این را نمی داند.

ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਮੋਹਿਆ ਪਾਵੈ ਫੰਧੁ ॥
bhram kaa mohiaa paavai fandh |

با فریب شک، او در طناب گیر افتاده است.

ਨ ਪਾਥਰੁ ਬੋਲੈ ਨਾ ਕਿਛੁ ਦੇਇ ॥
n paathar bolai naa kichh dee |

سنگ حرف نمی زند. چیزی به کسی نمی دهد.

ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹੈ ਸੇਵ ॥੨॥
fokatt karam nihafal hai sev |2|

چنین مراسم مذهبی بی فایده است. چنین خدماتی بی نتیجه است. ||2||

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਚੰਦਨੁ ਚੜਾਵੈ ॥
je miratak kau chandan charraavai |

اگر میت را با روغن چوب صندل مسح کنند،

ਉਸ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥
aus te kahahu kavan fal paavai |

چه فایده ای دارد

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਰੁਲਾਈ ॥
je miratak kau bisattaa maeh rulaaee |

اگر جسد را در کود بغلتانند،

ਤਾਂ ਮਿਰਤਕ ਕਾ ਕਿਆ ਘਟਿ ਜਾਈ ॥੩॥
taan miratak kaa kiaa ghatt jaaee |3|

از این چه چیزی را از دست می دهد؟ ||3||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਹਉ ਕਹਉ ਪੁਕਾਰਿ ॥
kahat kabeer hau khau pukaar |

کبیر می گوید، من این را با صدای بلند اعلام می کنم

ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਸਾਕਤ ਗਾਵਾਰ ॥
samajh dekh saakat gaavaar |

ببین، و درک کن، ای بدبین نادان و بی ایمان.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਘਰ ਗਾਲੇ ॥
doojai bhaae bahut ghar gaale |

عشق به دوگانگی خانه های بی شماری را ویران کرده است.

ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ ॥੪॥੪॥੧੨॥
raam bhagat hai sadaa sukhaale |4|4|12|

فدائیان خداوند برای همیشه در سعادت هستند. ||4||4||12||

Sri Guru Granth Sahib
اطلاعات شبد

عنوان: راگ بھیراؤ
نویسنده: گرو ارجن دیو جی
صفحه: 1160
شماره خط: 5 - 11

راگ بھیراؤ

Bhairao تجسم ایمان روح و ارادت قلبی نسبت به خالق است. این نوعی تعصب است که در آن احساس عدم آگاهی یا اهمیت دادن به چیز دیگری وجود دارد. عواطفی که منتقل می شود، احساساتی است که از رضایت و جذب شدن در یک باور یا ایمان استوار است. در این راگ، روح در حال انتقال شادی است که اگر ذهن به این فداکاری بپیوندد، به طور بالقوه می تواند تجربه کند.