छन्त: १.
शृणु मम आत्मीय मित्र - मम एकमेव प्रार्थना कर्तव्या अस्ति।
अहं तं लोभनीयं मधुरं प्रियं अन्वेष्य भ्रमन् अस्मि।
यः मां मम प्रियतमस्य समीपं नयति - अहं मम शिरः छित्त्वा तस्मै अर्पयामि स्म, यद्यपि मम क्षणमात्रस्य कृते तस्य दर्शनस्य धन्यदृष्टिः प्रदत्ता स्यात्।
मम नेत्राणि मम प्रियस्य प्रेम्णा सिक्ताः सन्ति; तया विना मम क्षणमपि शान्तिः नास्ति।
मम मनः भगवति सक्तं मत्स्यं जलं प्रति वर्षपक्षी वर्षाबिन्दुतृष्णा इव।
सेवकः नानकः सिद्धगुरुं प्राप्तवान्; तस्य तृष्णा सर्वथा शाम्यति। ||१||
हे आत्मीय मित्र, मम प्रियस्य एते सर्वे प्रेम्णः सहचराः सन्ति; तेषु कस्यापि तुलनां कर्तुं न शक्नोमि।
हे आत्मीय मित्र, तेषां प्रत्येकं अन्येभ्यः अपेक्षया सुन्दरतरम् अस्ति; कः मां विचारयितुं शक्नोति स्म ?
तेषां प्रत्येकं अन्येभ्यः अपेक्षया सुन्दरतरम् अस्ति; असंख्याताः तस्य कान्ताः नित्यं तेन सह आनन्दं भुङ्क्ते।
तान् पश्यन् मम मनसि कामः प्रवहति; कदा लभिष्यामि भगवन्तं गुणनिधिम्?
ये मम प्रियं प्रीणयन्ति, आकर्षयन्ति च तेभ्यः मम मनः समर्पयामि।
कथयति नानक, मम प्रार्थनां शृणु, हे सुखी आत्मा-वधूः; कथयतु, मम पतिः प्रभुः कीदृशः अस्ति? ||२||
हे आत्मीय मित्र, मम पतिः प्रभुः यत् इच्छति तत् करोति; सः कस्यचित् आश्रितः नास्ति।
हे आत्मीय मित्र, त्वया प्रियं भुक्तम्; कृपया, तस्य विषये मां वदतु।
ते एव स्वप्रियं विन्दन्ति, ये आत्मदम्भं निर्मूलयन्ति; तादृशं शुभं दैवं तेषां ललाटेषु लिखितम्।
बाहुं गृहीत्वा मां भगवता गुरुः स्वकीयं कृतवान्; तेन मम पुण्यदोषो न विचारितः।
या त्वया गुणहारेन अलङ्कृता, तस्य प्रेमस्य गहने किरमिजीवर्णे रञ्जिता - तस्याः उपरि सर्वं सुन्दरं दृश्यते।
भर्त्रा नानक धन्या सा सुखी आत्मा वधूः भर्त्रा सह वसति । ||३||
मया अन्विष्यमाणा सा शान्तिः मया लब्धा सखी ।
मम अन्विष्यमाणः पतिः प्रभुः गृहम् आगतः, अधुना, अभिनन्दनानि प्रवहन्ति।
महती आनन्दः सुखं च प्रवहति स्म यदा मम पतिः प्रभुः नित्यं नवीनः सौन्दर्यः मयि दयां कृतवान् ।
महता सौभाग्येन तं मया लब्धम्; गुरुः मां स्वेन सह एकीकृतवान्, साधसंगतस्य माध्यमेन, पवित्रस्य सत्यसङ्घस्य।
मम आशाः इच्छाः च सर्वे पूर्णाः अभवन्; मम प्रियः पतिः भगवता मां स्वस्य आलिंगने निकटतः आलिंगितवान्।
प्रार्थयति नानक, मया सा शान्तिः प्राप्ता या मया अन्वेषिता, गुरुणा सह मिलित्वा। ||४||१||