ਗਉੜੀ ॥
गउड़ी ॥

गौरी : १.

ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰੈ ਫੁਨਿ ਜੀਵੈ ਐਸੇ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਇਆ ॥
जीवत मरै मरै फुनि जीवै ऐसे सुंनि समाइआ ॥

यः जीवितः सन् मृतः तिष्ठति, सः मृत्योः अनन्तरम् अपि जीविष्यति; एवं ब्रह्मेश्वरस्य आदिशून्ये विलीयते।

ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਬਹੁੜਿ ਨ ਭਵਜਲਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥
अंजन माहि निरंजनि रहीऐ बहुड़ि न भवजलि पाइआ ॥१॥

अशुद्धिमध्ये शुद्धः स्थितः सः पुनः कदापि भयङ्कर-लोक-सागरे न पतति। ||१||

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਐਸਾ ਖੀਰੁ ਬਿਲੋਈਐ ॥
मेरे राम ऐसा खीरु बिलोईऐ ॥

मथनीयं क्षीरमिदं भगवन् ।

ਗੁਰਮਤਿ ਮਨੂਆ ਅਸਥਿਰੁ ਰਾਖਹੁ ਇਨ ਬਿਧਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਓਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
गुरमति मनूआ असथिरु राखहु इन बिधि अंम्रितु पीओईऐ ॥१॥ रहाउ ॥

गुरुशिक्षाद्वारा मनः स्थिरं स्थिरं च धारयन्तु, एवं प्रकारेण अम्ब्रोसियलामृते पिबन्तु। ||१||विराम||

ਗੁਰ ਕੈ ਬਾਣਿ ਬਜਰ ਕਲ ਛੇਦੀ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਪਦੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥
गुर कै बाणि बजर कल छेदी प्रगटिआ पदु परगासा ॥

गुरुबाणः अस्य कलियुगस्य कृष्णयुगस्य कठोरकोरं विदारितवान्, बोधस्य अवस्था च प्रभातवती।

ਸਕਤਿ ਅਧੇਰ ਜੇਵੜੀ ਭ੍ਰਮੁ ਚੂਕਾ ਨਿਹਚਲੁ ਸਿਵ ਘਰਿ ਬਾਸਾ ॥੨॥
सकति अधेर जेवड़ी भ्रमु चूका निहचलु सिव घरि बासा ॥२॥

माया अन्धकारे मया पाशं सर्प इति भ्रान्त्या, किन्तु तत् समाप्तम्, अधुना भगवतः शाश्वतगृहे निवसति। ||२||

ਤਿਨਿ ਬਿਨੁ ਬਾਣੈ ਧਨਖੁ ਚਢਾਈਐ ਇਹੁ ਜਗੁ ਬੇਧਿਆ ਭਾਈ ॥
तिनि बिनु बाणै धनखु चढाईऐ इहु जगु बेधिआ भाई ॥

माया बाणरहितं धनुषं विदारितवती दैवभ्रातरः |

ਦਹ ਦਿਸ ਬੂਡੀ ਪਵਨੁ ਝੁਲਾਵੈ ਡੋਰਿ ਰਹੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੩॥
दह दिस बूडी पवनु झुलावै डोरि रही लिव लाई ॥३॥

मज्जमानः दशदिक्षु वायुना परितः उड्डीयते, परन्तु अहं भगवतः प्रेमस्य तारं दृढतया धारयामि। ||३||

ਉਨਮਨਿ ਮਨੂਆ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਨਾ ਦੁਬਿਧਾ ਦੁਰਮਤਿ ਭਾਗੀ ॥
उनमनि मनूआ सुंनि समाना दुबिधा दुरमति भागी ॥

विक्षिप्तं मनः भगवति लीनम् अभवत्; द्वन्द्वं दुष्टचित्तं च पलायितम्।

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਨਭਉ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੪੬॥
कहु कबीर अनभउ इकु देखिआ राम नामि लिव लागी ॥४॥२॥४६॥

कबीरः वदति, मया एकः प्रभुः, निर्भयः, दृष्टः; अहं भगवतः नाम्नः अनुकूलः अस्मि। ||४||२||४६||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग गउड़ी
लेखकः: भगत कबीर
पुटः: 332 - 333
पङ्क्तिसङ्ख्या: 16 - 2

राग गउड़ी

गौरी एकं मनोभावं निर्माति यत्र श्रोता उद्देश्यं प्राप्तुं अधिकं प्रयत्नः कर्तुं प्रोत्साहितः भवति। तथापि रागेण दत्तं प्रोत्साहनं अहङ्कारस्य वृद्धिं न करोति । अतः एतेन एतादृशं वातावरणं निर्मीयते यत्र श्रोता चोदितः भवति, परन्तु तदपि अभिमानी आत्ममहत्त्वपूर्णः च भवितुं निवारितः भवति ।