गौरी : १.
यः जीवितः सन् मृतः तिष्ठति, सः मृत्योः अनन्तरम् अपि जीविष्यति; एवं ब्रह्मेश्वरस्य आदिशून्ये विलीयते।
अशुद्धिमध्ये शुद्धः स्थितः सः पुनः कदापि भयङ्कर-लोक-सागरे न पतति। ||१||
मथनीयं क्षीरमिदं भगवन् ।
गुरुशिक्षाद्वारा मनः स्थिरं स्थिरं च धारयन्तु, एवं प्रकारेण अम्ब्रोसियलामृते पिबन्तु। ||१||विराम||
गुरुबाणः अस्य कलियुगस्य कृष्णयुगस्य कठोरकोरं विदारितवान्, बोधस्य अवस्था च प्रभातवती।
माया अन्धकारे मया पाशं सर्प इति भ्रान्त्या, किन्तु तत् समाप्तम्, अधुना भगवतः शाश्वतगृहे निवसति। ||२||
माया बाणरहितं धनुषं विदारितवती दैवभ्रातरः |
मज्जमानः दशदिक्षु वायुना परितः उड्डीयते, परन्तु अहं भगवतः प्रेमस्य तारं दृढतया धारयामि। ||३||
विक्षिप्तं मनः भगवति लीनम् अभवत्; द्वन्द्वं दुष्टचित्तं च पलायितम्।
कबीरः वदति, मया एकः प्रभुः, निर्भयः, दृष्टः; अहं भगवतः नाम्नः अनुकूलः अस्मि। ||४||२||४६||
गौरी एकं मनोभावं निर्माति यत्र श्रोता उद्देश्यं प्राप्तुं अधिकं प्रयत्नः कर्तुं प्रोत्साहितः भवति। तथापि रागेण दत्तं प्रोत्साहनं अहङ्कारस्य वृद्धिं न करोति । अतः एतेन एतादृशं वातावरणं निर्मीयते यत्र श्रोता चोदितः भवति, परन्तु तदपि अभिमानी आत्ममहत्त्वपूर्णः च भवितुं निवारितः भवति ।