ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥
गोंड महला ५ ॥

गोण्ड, पञ्चम मेहल : १.

ਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਧਿਆਨੁ ॥
गुर की मूरति मन महि धिआनु ॥

मनसः अन्तः गुरुप्रतिबिम्बं ध्यायन्तु;

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਮਨੁ ਮਾਨ ॥
गुर कै सबदि मंत्रु मनु मान ॥

भवतः मनः गुरुस्य शब्दस्य वचनं, तस्य मन्त्रं च स्वीकुर्यात्।

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਰਿਦੈ ਲੈ ਧਾਰਉ ॥
गुर के चरन रिदै लै धारउ ॥

गुरुचरणं हृदयान्तरे निषेधय।

ਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰਉ ॥੧॥
गुरु पारब्रहमु सदा नमसकारउ ॥१॥

गुरुपरमेश्वरस्य समक्षं विनयेन सदा प्रणाम | ||१||

ਮਤ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥
मत को भरमि भुलै संसारि ॥

न कश्चित् संशयेन लोके भ्रमतु।

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕੋਇ ਨ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
गुर बिनु कोइ न उतरसि पारि ॥१॥ रहाउ ॥

गुरुं विना कोऽपि तरितुं न शक्नोति। ||१||विराम||

ਭੂਲੇ ਕਉ ਗੁਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥
भूले कउ गुरि मारगि पाइआ ॥

गुरुः पन्थां दर्शयति विभ्रष्टान् |

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਲਾਇਆ ॥
अवर तिआगि हरि भगती लाइआ ॥

सः तान् परत्यागं नयति, भगवतः भक्तिपूजायां च सङ्गच्छति।

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟਾਈ ॥
जनम मरन की त्रास मिटाई ॥

जन्ममृत्युभयं नाशयति।

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਬੇਅੰਤ ਵਡਾਈ ॥੨॥
गुर पूरे की बेअंत वडाई ॥२॥

सिद्धगुरुस्य गौरवमहात्म्यं अनन्तम्। ||२||

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਊਰਧ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸ ॥
गुरप्रसादि ऊरध कमल बिगास ॥

गुरुप्रसादेन व्यावृत्तहृदयपद्मं प्रफुल्लते,

ਅੰਧਕਾਰ ਮਹਿ ਭਇਆ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥
अंधकार महि भइआ प्रगास ॥

अन्धकारे च प्रकाशः प्रकाशते।

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ॥
जिनि कीआ सो गुर ते जानिआ ॥

गुरुद्वारा तं विद्धि यः त्वां सृष्टवान् |

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੁਗਧ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੩॥
गुर किरपा ते मुगध मनु मानिआ ॥३॥

गुरुकृपया मूढं मनः विश्वासं करोति। ||३||

ਗੁਰੁ ਕਰਤਾ ਗੁਰੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥
गुरु करता गुरु करणै जोगु ॥

गुरुः प्रजापतिः; गुरुस्य सर्वं कर्तुं शक्तिः अस्ति।

ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਹੈ ਭੀ ਹੋਗੁ ॥
गुरु परमेसरु है भी होगु ॥

गुरुः पारमार्थिकः प्रभुः; सः अस्ति, सदा भविष्यति च।

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭਿ ਇਹੈ ਜਨਾਈ ॥
कहु नानक प्रभि इहै जनाई ॥

नानकः वदति, ईश्वरः मां एतत् ज्ञातुं प्रेरितवान्।

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ॥੪॥੫॥੭॥
बिनु गुर मुकति न पाईऐ भाई ॥४॥५॥७॥

गुरुं विना मुक्तिः न लभ्यते दैवभ्रातरः | ||४||५||७||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग गोंड
लेखकः: गुरु अर्जन देव जी
पुटः: 864
पङ्क्तिसङ्ख्या: 1 - 7

राग गोंड

गोण्ड् विजयस्य अभिव्यक्तिः अस्ति तथापि एताः भावनाः सन्तुलिताः सन्ति तथा च दृष्टिकोणे विनयस्य एकः पक्षः अपि अस्ति इति सुनिश्चितं कुर्वन्ति। अतः यद्यपि सिद्धिं ज्ञात्वा अवगन्तुं भावः अस्ति तथापि सिद्धौ एव आकृष्टः नष्टः वा इति भावः न भवति ।