ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
भैरउ महला ३ ॥

भैरव, तृतीय मेहलः १.

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਹੁ ਹਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪਾਲਾ ॥
मेरी पटीआ लिखहु हरि गोविंद गोपाला ॥

मम लेखनपट्टिकायां भगवतः, जगतः स्वामी, जगतः स्वामी इति नाम लिखामि।

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਾਥੇ ਜਮ ਜਾਲਾ ॥
दूजै भाइ फाथे जम जाला ॥

द्वन्द्वप्रेमेण मर्त्याः मृत्युदूतस्य पाशं गृह्यन्ते ।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥
सतिगुरु करे मेरी प्रतिपाला ॥

सच्चः गुरुः मां पोषयति, पोषयति च।

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਾ ॥੧॥
हरि सुखदाता मेरै नाला ॥१॥

शान्तिदाता भगवता मया सह सदा वर्तते। ||१||

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ॥
गुर उपदेसि प्रहिलादु हरि उचरै ॥

गुरुस्य निर्देशं अनुसृत्य प्रह्लादः भगवतः नाम जपितवान्;

ਸਾਸਨਾ ਤੇ ਬਾਲਕੁ ਗਮੁ ਨ ਕਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सासना ते बालकु गमु न करै ॥१॥ रहाउ ॥

सः बालकः आसीत्, परन्तु यदा तस्य गुरुः तं आह्वयति स्म तदा सः न भीतः आसीत् । ||१||विराम||

ਮਾਤਾ ਉਪਦੇਸੈ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਪਿਆਰੇ ॥
माता उपदेसै प्रहिलाद पिआरे ॥

प्रह्लादस्य माता स्वस्य प्रियपुत्राय किञ्चित् उपदेशं दत्तवती यत् -

ਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਛੋਡਹੁ ਜੀਉ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥
पुत्र राम नामु छोडहु जीउ लेहु उबारे ॥

"पुत्र, भवता भगवतः नाम त्यक्त्वा, स्वप्राणान् रक्षितव्यम्!"

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਕਹੈ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥
प्रहिलादु कहै सुनहु मेरी माइ ॥

प्रह्लाद उवाच - शृणु मातः;

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡਾ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੨॥
राम नामु न छोडा गुरि दीआ बुझाइ ॥२॥

अहं भगवतः नाम कदापि न त्यक्ष्यामि। मम गुरुणा एतत् उपदिष्टम्।" ||२||

ਸੰਡਾ ਮਰਕਾ ਸਭਿ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥
संडा मरका सभि जाइ पुकारे ॥

सन्दा मार्का च तस्य आचार्यौ तस्य पितुः राज्ञः समीपं गत्वा आक्रोशितवन्तौ।

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਆਪਿ ਵਿਗੜਿਆ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾੜੇ ॥
प्रहिलादु आपि विगड़िआ सभि चाटड़े विगाड़े ॥

"प्रह्लादः स्वयमेव भ्रष्टः, अन्येषां सर्वेषां शिष्याणां मार्गभ्रष्टं करोति।"

ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਮਹਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਪਕਾਇਆ ॥
दुसट सभा महि मंत्रु पकाइआ ॥

दुष्टराजस्य प्राङ्गणे योजना कृता ।

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹੋਇ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੩॥
प्रहलाद का राखा होइ रघुराइआ ॥३॥

ईश्वरः प्रह्लादस्य त्राता अस्ति। ||३||

ਹਾਥਿ ਖੜਗੁ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
हाथि खड़गु करि धाइआ अति अहंकारि ॥

खड्गहस्ते, महता अहङ्कारगर्वेन च प्रह्लादस्य पिता तस्य समीपं धावितवान्।

ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਤੁਝੁ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥
हरि तेरा कहा तुझु लए उबारि ॥

"कुत्र तव प्रभुः को त्वां तारयिष्यति?"

ਖਿਨ ਮਹਿ ਭੈਆਨ ਰੂਪੁ ਨਿਕਸਿਆ ਥੰਮੑ ਉਪਾੜਿ ॥
खिन महि भैआन रूपु निकसिआ थंम उपाड़ि ॥

क्षणमात्रेण भगवान् घोररूपेण प्रादुर्भूतः, स्तम्भं च भग्नवान् ।

ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਲੀਆ ਉਬਾਰਿ ॥੪॥
हरणाखसु नखी बिदारिआ प्रहलादु लीआ उबारि ॥४॥

हरनाखशः तस्य नखैः विदीर्णः, प्रह्लादः च उद्धारितः। ||४||

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥
संत जना के हरि जीउ कारज सवारे ॥

सन्तानां कार्याणि सम्पन्नं करोति प्रियेश्वरः।

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜਨ ਕੇ ਇਕੀਹ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥
प्रहलाद जन के इकीह कुल उधारे ॥

सः प्रह्लादस्य वंशजानां एकविंशतिपुस्तकानां उद्धारं कृतवान् ।

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੇ ॥
गुर कै सबदि हउमै बिखु मारे ॥

गुरुस्य शबादस्य वचनस्य माध्यमेन अहंकारस्य विषं निष्प्रभावीकृतं भवति।

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸੰਤ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥੧੦॥੨੦॥
नानक राम नामि संत निसतारे ॥५॥१०॥२०॥

नानक भगवन्नामद्वारा सन्ताः मुक्ताः भवन्ति। ||५||१०||२०||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग भैरौ
लेखकः: गुरु अमर दास जी
पुटः: 1133
पङ्क्तिसङ्ख्या: 1 - 10

राग भैरौ

भैरवः आत्मायाः विश्वासं, The Creator प्रति हृदयभक्तिं च मूर्तरूपं ददाति। एकप्रकारस्य कट्टरता अस्ति, यत्र अन्यस्य विषये अवगतस्य वा चिन्तायाः वा भावः भवति । संप्रेषिताः भावाः सन्तोषस्य, स्थिरप्रत्ययस्य वा श्रद्धायाः वा लीनत्वस्य च भवन्ति । अस्मिन् राग-मध्ये आत्मा तत् सुखं प्रसारयति यत् मनः सम्भाव्यतया अनुभवितुं शक्नोति यदि सः अस्याः भक्त्या सह सम्मिलितः भवति ।