भैरव, तृतीय मेहलः १.
मम लेखनपट्टिकायां भगवतः, जगतः स्वामी, जगतः स्वामी इति नाम लिखामि।
द्वन्द्वप्रेमेण मर्त्याः मृत्युदूतस्य पाशं गृह्यन्ते ।
सच्चः गुरुः मां पोषयति, पोषयति च।
शान्तिदाता भगवता मया सह सदा वर्तते। ||१||
गुरुस्य निर्देशं अनुसृत्य प्रह्लादः भगवतः नाम जपितवान्;
सः बालकः आसीत्, परन्तु यदा तस्य गुरुः तं आह्वयति स्म तदा सः न भीतः आसीत् । ||१||विराम||
प्रह्लादस्य माता स्वस्य प्रियपुत्राय किञ्चित् उपदेशं दत्तवती यत् -
"पुत्र, भवता भगवतः नाम त्यक्त्वा, स्वप्राणान् रक्षितव्यम्!"
प्रह्लाद उवाच - शृणु मातः;
अहं भगवतः नाम कदापि न त्यक्ष्यामि। मम गुरुणा एतत् उपदिष्टम्।" ||२||
सन्दा मार्का च तस्य आचार्यौ तस्य पितुः राज्ञः समीपं गत्वा आक्रोशितवन्तौ।
"प्रह्लादः स्वयमेव भ्रष्टः, अन्येषां सर्वेषां शिष्याणां मार्गभ्रष्टं करोति।"
दुष्टराजस्य प्राङ्गणे योजना कृता ।
ईश्वरः प्रह्लादस्य त्राता अस्ति। ||३||
खड्गहस्ते, महता अहङ्कारगर्वेन च प्रह्लादस्य पिता तस्य समीपं धावितवान्।
"कुत्र तव प्रभुः को त्वां तारयिष्यति?"
क्षणमात्रेण भगवान् घोररूपेण प्रादुर्भूतः, स्तम्भं च भग्नवान् ।
हरनाखशः तस्य नखैः विदीर्णः, प्रह्लादः च उद्धारितः। ||४||
सन्तानां कार्याणि सम्पन्नं करोति प्रियेश्वरः।
सः प्रह्लादस्य वंशजानां एकविंशतिपुस्तकानां उद्धारं कृतवान् ।
गुरुस्य शबादस्य वचनस्य माध्यमेन अहंकारस्य विषं निष्प्रभावीकृतं भवति।
नानक भगवन्नामद्वारा सन्ताः मुक्ताः भवन्ति। ||५||१०||२०||
भैरवः आत्मायाः विश्वासं, The Creator प्रति हृदयभक्तिं च मूर्तरूपं ददाति। एकप्रकारस्य कट्टरता अस्ति, यत्र अन्यस्य विषये अवगतस्य वा चिन्तायाः वा भावः भवति । संप्रेषिताः भावाः सन्तोषस्य, स्थिरप्रत्ययस्य वा श्रद्धायाः वा लीनत्वस्य च भवन्ति । अस्मिन् राग-मध्ये आत्मा तत् सुखं प्रसारयति यत् मनः सम्भाव्यतया अनुभवितुं शक्नोति यदि सः अस्याः भक्त्या सह सम्मिलितः भवति ।