ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
भैरउ महला ३ ॥

भैराव, तिसरी मेहल:

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਹੁ ਹਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪਾਲਾ ॥
मेरी पटीआ लिखहु हरि गोविंद गोपाला ॥

माझ्या लेखनाच्या टॅब्लेटवर, मी प्रभूचे नाव लिहितो, विश्वाचा स्वामी, जगाचा स्वामी.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਾਥੇ ਜਮ ਜਾਲਾ ॥
दूजै भाइ फाथे जम जाला ॥

द्वैताच्या प्रेमात, मर्त्य मृत्युदूताच्या फासात अडकतात.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥
सतिगुरु करे मेरी प्रतिपाला ॥

खरे गुरु माझे पालनपोषण आणि पालनपोषण करतात.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਾ ॥੧॥
हरि सुखदाता मेरै नाला ॥१॥

शांती देणारा परमेश्वर सदैव माझ्या पाठीशी आहे. ||1||

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ॥
गुर उपदेसि प्रहिलादु हरि उचरै ॥

आपल्या गुरूंच्या आज्ञेनुसार, प्रल्हादने परमेश्वराचे नामस्मरण केले;

ਸਾਸਨਾ ਤੇ ਬਾਲਕੁ ਗਮੁ ਨ ਕਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सासना ते बालकु गमु न करै ॥१॥ रहाउ ॥

तो लहान होता, पण जेव्हा त्याचे शिक्षक त्याच्यावर ओरडले तेव्हा तो घाबरला नाही. ||1||विराम||

ਮਾਤਾ ਉਪਦੇਸੈ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਪਿਆਰੇ ॥
माता उपदेसै प्रहिलाद पिआरे ॥

प्रल्हादच्या आईने आपल्या लाडक्या मुलाला काही सल्ला दिला:

ਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਛੋਡਹੁ ਜੀਉ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥
पुत्र राम नामु छोडहु जीउ लेहु उबारे ॥

"माझ्या मुला, तू परमेश्वराच्या नावाचा त्याग कर आणि तुझा जीव वाचव!"

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਕਹੈ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥
प्रहिलादु कहै सुनहु मेरी माइ ॥

प्रल्हाद म्हणाला, "आई, ऐक;

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡਾ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੨॥
राम नामु न छोडा गुरि दीआ बुझाइ ॥२॥

मी परमेश्वराचे नाव कधीही सोडणार नाही. माझ्या गुरूंनी मला हे शिकवले आहे." ||2||

ਸੰਡਾ ਮਰਕਾ ਸਭਿ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥
संडा मरका सभि जाइ पुकारे ॥

सांडा आणि मार्का, त्याचे शिक्षक, त्याचे वडील राजाकडे गेले आणि तक्रार केली:

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਆਪਿ ਵਿਗੜਿਆ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾੜੇ ॥
प्रहिलादु आपि विगड़िआ सभि चाटड़े विगाड़े ॥

"प्रल्हाद स्वतः भरकटला आहे, आणि तो इतर सर्व शिष्यांना भरकटत आहे."

ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਮਹਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਪਕਾਇਆ ॥
दुसट सभा महि मंत्रु पकाइआ ॥

दुष्ट राजाच्या दरबारात एक योजना रचली गेली.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹੋਇ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੩॥
प्रहलाद का राखा होइ रघुराइआ ॥३॥

देव प्रल्हादाचा रक्षणकर्ता आहे. ||3||

ਹਾਥਿ ਖੜਗੁ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
हाथि खड़गु करि धाइआ अति अहंकारि ॥

हातात तलवार घेऊन आणि प्रचंड अहंकारी अभिमानाने प्रल्हादचे वडील त्याच्याकडे धावले.

ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਤੁਝੁ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥
हरि तेरा कहा तुझु लए उबारि ॥

"तुझा प्रभू कुठे आहे, तुला कोण वाचवेल?"

ਖਿਨ ਮਹਿ ਭੈਆਨ ਰੂਪੁ ਨਿਕਸਿਆ ਥੰਮੑ ਉਪਾੜਿ ॥
खिन महि भैआन रूपु निकसिआ थंम उपाड़ि ॥

क्षणार्धात, भगवान भयंकर रूपात प्रकट झाले, आणि स्तंभाचा चक्काचूर झाला.

ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਲੀਆ ਉਬਾਰਿ ॥੪॥
हरणाखसु नखी बिदारिआ प्रहलादु लीआ उबारि ॥४॥

हरनाखशला त्याच्या नख्यांनी फाडून टाकले आणि प्रल्हाद वाचला. ||4||

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥
संत जना के हरि जीउ कारज सवारे ॥

प्रिय भगवान संतांची कार्ये पूर्ण करतात.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜਨ ਕੇ ਇਕੀਹ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥
प्रहलाद जन के इकीह कुल उधारे ॥

त्याने प्रल्हादच्या वंशजांच्या एकवीस पिढ्या वाचवल्या.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੇ ॥
गुर कै सबदि हउमै बिखु मारे ॥

गुरूंच्या वचनाने अहंकाराचे विष निष्फळ होते.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸੰਤ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥੧੦॥੨੦॥
नानक राम नामि संत निसतारे ॥५॥१०॥२०॥

हे नानक, भगवंताच्या नामानेच संतांची मुक्ती होते. ||5||10||20||

Sri Guru Granth Sahib
शबद माहिती

शीर्षक: राग भैरौ
लेखक: गुरु अमर दास जी
पान: 1133
ओळ क्रमांक: 1 - 10

राग भैरौ

भैराव आत्म्याचा विश्वास आणि निर्मात्याप्रती मनापासून भक्ती प्रकट करतात. हा एक प्रकारचा धर्मांधपणा आहे, जिथे इतर कशाचीही जाणीव किंवा काळजी नसल्याची भावना असते. व्यक्त केलेल्या भावना समाधानाच्या आणि स्थिर विश्वास किंवा विश्वासात गढून गेल्याच्या असतात. या रागात, आत्मा या भक्तीमध्ये सामील झाल्यास मनाला संभाव्य आनंदाचा अनुभव येतो.