ڀائرو، ٽيون مهل:
منهنجي لکڻ جي ٽيبل تي، مان رب جو نالو لکان ٿو، رب، ڪائنات جو رب، رب العالمين.
ديوتا جي محبت ۾، انسان موت جي رسول جي ڦندي ۾ ڦاسي پون ٿا.
سچو گرو مون کي پالي ٿو ۽ سنڀالي ٿو.
رب، امن جو، هميشه مون سان گڏ آهي. ||1||
پنهنجي گرو جي هدايتن تي عمل ڪندي، پرهلاد رب جو نالو ڳايو؛
هو هڪ ٻار هو، پر هو نه ڊڄندو هو جڏهن هن جي استاد کيس چيو. ||1||روڪ||
پرهلاد جي ماءُ پنهنجي پياري پٽ کي ڪجهه صلاح ڏني:
"منهنجا پٽ، توهان کي رب جي نالي کي ڇڏڻ گهرجي، ۽ پنهنجي جان بچائي!"
پرهلاد چيو: ”ٻڌ، اي منهنجي ماءُ؛
مان رب جي نالي کي ڪڏهن به نه ڇڏيندس. منهنجي گرو مون کي اهو سيکاريو آهي." ||2||
سندا ۽ مارڪا، سندس استاد، پنهنجي پيءُ بادشاهه وٽ ويا، ۽ شڪايت ڪيائون:
”پرهلاد پاڻ گمراهه ٿي ويو آهي، ۽ هو ٻين سڀني شاگردن کي گمراهه ٿو ڪري.
ظالم بادشاهه جي درٻار ۾، هڪ رٿ تيار ڪئي وئي.
خدا پرهلاد جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آهي. ||3||
پرهلاد جو پيءُ هٿ ۾ تلوار ۽ وڏي غرور سان هن ڏانهن ڊوڙندو آيو.
"توهان جو رب ڪٿي آهي، جيڪو توهان کي بچائيندو؟"
هڪ پل ۾، رب هڪ خوفناڪ روپ ۾ ظاهر ٿيو، ۽ ستون کي ٽوڙي ڇڏيو.
هرناخش کي سندس پنن سان ڦاٽي پيو، ۽ پرهلاد بچي ويو. ||4||
پيارا رب سائين جن جا ڪم پورا ڪري.
هن پرهلاد جي اولاد جي 21 نسلن کي بچايو.
گروءَ جي ڪلام جي ذريعي انا پرستيءَ جو زهر ناس ٿئي ٿو.
اي نانڪ، رب جي نالي سان، سنتن کي آزاد ڪيو ويو آهي. ||5||10||20||
ڀائرو روح جي ايمان ۽ دل جي عقيدت کي تخليق ڪري ٿو. اهو هڪ قسم جو جنون آهي، جتي ڪنهن به شيءِ جي خبر نه هجڻ يا پرواهه نه ڪرڻ جو احساس هوندو آهي. جذبات جو اظهار اهي آهن جيڪي اطمينان ۽ پختگي عقيدي يا ايمان ۾ جذب ٿيڻ جا آهن. هن راگ ۾، روح ان خوشي کي بيان ڪري رهيو آهي، جيڪا ذهن ممڪن طور تي محسوس ڪري سگهي ٿي جيڪڏهن اهو هن عقيدت سان شامل ٿئي.