Bhairao, Derde Mehl:
Op my skryfbord skryf ek die Naam van die Here, die Here van die Heelal, die Here van die Wêreld.
In die liefde vir dualiteit word die sterflinge vasgevang in die strop van die Boodskapper van die Dood.
Die Ware Guru koester en onderhou my.
Die Here, die Gewer van vrede, is altyd by my. ||1||
Na aanleiding van sy Guru se instruksies, het Prahlaad die Here se Naam gesing;
hy was 'n kind, maar hy was nie bang toe sy onderwyser op hom geskree het nie. ||1||Pouse||
Prahlaad se ma het haar geliefde seun raad gegee:
"My seun, jy moet die Here se Naam verlaat, en jou lewe red!"
Prahlaad het gesê: “Luister, o my moeder;
Ek sal nooit die Here se Naam prysgee nie. My Guru het my dit geleer." ||2||
Sandaa en Markaa, sy leermeesters, het na sy vader, die koning, gegaan en gekla:
"Prahlaad self het gedwaal, en hy lei al die ander leerlinge op 'n dwaalspoor."
In die hof van die goddelose koning is 'n plan beraam.
God is die Verlosser van Prahlaad. ||3||
Met die swaard in die hand, en met groot egoistiese trots, het Prahlaad se pa na hom gehardloop.
"Waar is jou Here, wie sal jou red?"
In 'n oomblik het die Here in 'n vreeslike gedaante verskyn en die pilaar verpletter.
Harnaakhash is deur Sy kloue verskeur, en Prahlaad is gered. ||4||
Die Liewe Heer voltooi die take van die Heiliges.
Hy het een-en-twintig geslagte van Prahlaad se nageslag gered.
Deur die Woord van die Guru se Shabad word die gif van egotisme geneutraliseer.
O Nanak, deur die Naam van die Here word die Heiliges bevry. ||5||10||20||
Bhairao beliggaam die siel se geloof en opregte toewyding aan die Skepper. Dit is 'n soort fanatisme, waar daar 'n gevoel is dat jy nie bewus is of omgee vir enigiets anders nie. Die emosies wat oorgedra word, is dié van tevredenheid en om opgeneem te word in 'n standvastige geloof of geloof. In hierdie Raag gee die siel die geluk oor wat die verstand moontlik kan ervaar as dit by hierdie toewyding aansluit.