ഭൈരോ, മൂന്നാം മെഹൽ:
എൻ്റെ എഴുത്ത് ടാബ്ലെറ്റിൽ, ഞാൻ കർത്താവിൻ്റെ നാമം എഴുതുന്നു, പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ നാഥൻ, ലോകത്തിൻ്റെ നാഥൻ.
ദ്വന്ദതയുടെ പ്രണയത്തിൽ, മരണദൂതൻ്റെ കുരുക്കിൽ മനുഷ്യർ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
യഥാർത്ഥ ഗുരു എന്നെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സമാധാനദാതാവായ കർത്താവ് എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്. ||1||
തൻ്റെ ഗുരുവിൻ്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പ്രഹ്ലാദൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ജപിച്ചു;
അവൻ കുട്ടിയായിരുന്നു, പക്ഷേ ടീച്ചർ അവനെ ശകാരിച്ചപ്പോൾ അവൻ ഭയപ്പെട്ടില്ല. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
പ്രഹ്ലാദൻ്റെ അമ്മ തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകന് ചില ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി:
"എൻ്റെ മകനേ, നീ കർത്താവിൻ്റെ നാമം ഉപേക്ഷിച്ച് നിൻ്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കണം!"
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, കേൾക്കൂ;
ഞാൻ ഒരിക്കലും കർത്താവിൻ്റെ നാമം ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല. എൻ്റെ ഗുരു എന്നെ ഇത് പഠിപ്പിച്ചു." ||2||
അവൻ്റെ അധ്യാപകരായ സാന്ദയും മർക്കായും അവൻ്റെ പിതാവായ രാജാവിൻ്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് പരാതിപ്പെട്ടു:
"പ്രഹ്ലാദൻ തന്നെ വഴിതെറ്റിപ്പോയി, അവൻ മറ്റെല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികളെയും വഴിതെറ്റിക്കുന്നു."
ദുഷ്ടനായ രാജാവിൻ്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി.
ദൈവം പ്രഹ്ലാദൻ്റെ രക്ഷകനാണ്. ||3||
കയ്യിൽ വാളുമായി, അഹങ്കാരത്തോടെ, പ്രഹ്ലാദൻ്റെ പിതാവ് അവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
"നിൻ്റെ കർത്താവ് എവിടെ, ആരാണ് നിന്നെ രക്ഷിക്കുക?"
തൽക്ഷണം, ഭഗവാൻ ഭയങ്കര രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി, സ്തംഭം തകർത്തു.
ഹർണാകാഷ് അവൻ്റെ നഖങ്ങളാൽ കീറിമുറിച്ചു, പ്രഹ്ലാദൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ||4||
പ്രിയ കർത്താവ് വിശുദ്ധരുടെ ചുമതലകൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നു.
പ്രഹ്ലാദൻ്റെ തലമുറയിലെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് തലമുറകളെ അദ്ദേഹം രക്ഷിച്ചു.
ഗുരുശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ അഹംഭാവത്തിൻ്റെ വിഷം നിർവീര്യമാക്കപ്പെടുന്നു.
ഓ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ നാമത്താൽ, വിശുദ്ധന്മാർ വിമോചിതരായി. ||5||10||20||
സ്രഷ്ടാവിനോടുള്ള ആത്മാവിൻ്റെ വിശ്വാസവും ഹൃദയംഗമമായ ഭക്തിയും ഭൈരോ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മറ്റെന്തിനെക്കുറിച്ചും ബോധമോ കരുതലോ ഇല്ലെന്ന തോന്നൽ ഉള്ള ഒരു തരം മതഭ്രാന്താണ്. കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വികാരങ്ങൾ സംതൃപ്തിയുടെയും ഉറച്ച വിശ്വാസത്തിലോ വിശ്വാസത്തിലോ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതുമാണ്. ഈ രാഗത്തിൽ, ആത്മാവ് ഈ ഭക്തിയുമായി ചേർന്നാൽ മനസ്സിന് അനുഭവിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള സന്തോഷമാണ് പകരുന്നത്.