Bhairao, An Tríú Mehl:
Ar mo thaibléad scríbhneoireachta, scríobhaim Ainm an Tiarna, Tiarna na Cruinne, Tiarna an Domhain.
I ngrá na dúbailteachta, tá na mortals gafa i noose an Teachtaire Báis.
Cothaíonn agus cothaíonn an Fíor-Ghúrú mé.
Bíonn an Tiarna, Bronntóir na síochána, liom i gcónaí. ||1||
Ag leanúint treoracha a Ghúrú, chan Prahlaad Ainm an Tiarna;
leanbh a bhí ann, ach ní raibh eagla air nuair a scairt a mhúinteoir air. ||1||Sos||
Thug máthair Prahlaad comhairle dá mac grá:
"A mhic, ní mór duit Ainm an Tiarna a thréigean, agus do shaol a shábháil!"
Dúirt Prahlaad: “Éist, a mháthair;
Ní thabharfaidh mé suas go deo Ainm an Tiarna. Mhúin mo Ghúrú é seo dom." ||2||
Chuaigh Sandaa agus Marcaa, a mhúinteoirí, go dtí a athair an rí, agus rinne siad gearán:
"Tá Prahlaad féin imithe ar strae, agus treoraíonn sé na daltaí eile go léir ar seachrán."
I gcúirt an rí olc, bhí plean a hatched.
Is é Dia Slánaitheoir Prahlaad. ||3||
Le claíomh ina láimh, agus le mórtas meabhrach, rith athair Prahlaad suas chuige.
"Cá bhfuil do Thiarna, a shábháil tú?"
Ar an toirt, tháinig an Tiarna le feiceáil i bhfoirm uafásach, agus bhris sé an colún.
Bhí Harnaakhash stróicthe óna chuid crúba, agus sábháladh Prahlaad. ||4||
Críochnaíonn an Tiarna, a chara, cúraimí na Naomh.
Shábháil sé aon ghlúin is fiche de shliocht Prahlaad.
Trí Fhocal Shabad an Ghúrú, neodraítear nimh an egotism.
A Nanac, tré Ainm an Tiarna, fuascailt na Naomh. ||5||10||20||
Cuimsíonn Bhairao creideamh an anama agus deabhóid chroí i leith an Chruthaitheora. Is cineál fanaticism é, áit a bhfuil mothú nach bhfuil a bheith feasach nó ag tabhairt aire faoi rud ar bith eile. Is mothúcháin sásaimh iad na mothúcháin a chuirtear in iúl agus iad a shú isteach i gcreideamh seasta nó i gcreideamh. Sa Raag seo, tá an t-anam ag seoladh an tsonais a d’fhéadfadh a bheith ag an aigne dá mbeadh baint aici leis an deabhóid seo.