Bhairao, Ikatlong Mehl:
Sa aking sulatan, isinusulat ko ang Pangalan ng Panginoon, ang Panginoon ng Sansinukob, ang Panginoon ng Mundo.
Sa pag-ibig ng duality, ang mga mortal ay nahuli sa silong ng Mensahero ng Kamatayan.
Ang Tunay na Guru ay nag-aalaga at nagpapanatili sa akin.
Ang Panginoon, ang Tagapagbigay ng kapayapaan, ay laging kasama ko. ||1||
Kasunod ng mga tagubilin ng kanyang Guru, inaawit ni Prahlaad ang Pangalan ng Panginoon;
bata pa siya, ngunit hindi siya natakot nang sinigawan siya ng kanyang guro. ||1||I-pause||
Binigyan ng ina ni Prahlaad ang kanyang pinakamamahal na anak ng ilang payo:
"Anak ko, dapat mong talikuran ang Pangalan ng Panginoon, at iligtas ang iyong buhay!"
Sinabi ni Prahlaad: "Makinig ka, O aking ina;
Hindi ko kailanman ibibigay ang Pangalan ng Panginoon. Itinuro sa akin ito ng aking Guru." ||2||
Sina Sandaa at Markaa, ang kanyang mga guro, ay pumunta sa kanyang amang hari, at nagreklamo:
"Si Prahlaad mismo ay naligaw, at inililigaw niya ang lahat ng iba pang mga mag-aaral."
Sa looban ng masamang hari, isang plano ang nabuo.
Ang Diyos ang Tagapagligtas ng Prahlaad. ||3||
May espada sa kamay, at may malaking pagmamalaki, ang ama ni Prahlaad ay tumakbo palapit sa kanya.
"Nasaan ang iyong Panginoon, sino ang magliligtas sa iyo?"
Sa isang iglap, nagpakita ang Panginoon sa isang nakakatakot na anyo, at binasag ang haligi.
Si Harnaakhash ay napunit ng Kanyang mga kuko, at si Prahlaad ay naligtas. ||4||
Tinatapos ng Mahal na Panginoon ang mga gawain ng mga Banal.
Iniligtas niya ang dalawampu't isang henerasyon ng mga inapo ni Prahlaad.
Sa pamamagitan ng Salita ng Shabad ng Guru, ang lason ng egotismo ay neutralisado.
O Nanak, sa pamamagitan ng Pangalan ng Panginoon, ang mga Banal ay pinalaya. ||5||10||20||
| Pamagat: | Raag Bhairao |
|---|---|
| Manunulat: | Guru Amardas Ji |
| Pahina: | 1133 |
| Bilang ng Linya: | 1 - 10 |
Ang Bhairao ay naglalaman ng pananampalataya ng kaluluwa at taos-pusong debosyon sa Lumikha. Ito ay isang uri ng panatisismo, kung saan mayroong pakiramdam na hindi namamalayan o nagmamalasakit sa anumang bagay. Ang mga damdaming ipinahihiwatig ay yaong kasiyahan at pagiging masikip sa isang matatag na paniniwala o pananampalataya. Sa Raag na ito, ang kaluluwa ay naghahatid ng kaligayahan na maaaring maranasan ng isip kung ito ay sasali sa debosyon na ito.