ਆਦਿ ਕਉ ਬਿਸਮਾਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਲੀਆ ॥
aad kau bisamaad beechaar katheeale sun nirantar vaas leea |

మేము ప్రారంభం గురించి మాత్రమే ఆశ్చర్యాన్ని వ్యక్తం చేయవచ్చు. అప్పుడు తనలో అంతులేనంతగా లోతుగా నివసిస్తుంది.

ਅਕਲਪਤ ਮੁਦ੍ਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥
akalapat mudraa gur giaan beechaareeale ghatt ghatt saachaa sarab jeea |

గురువు యొక్క ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానానికి చెవిపోగులుగా ఉండాలనే కోరిక నుండి విముక్తిని పరిగణించండి. నిజమైన భగవంతుడు, అందరి ఆత్మ, ప్రతి హృదయంలోనూ ఉంటాడు.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਅਵਿਗਤਿ ਸਮਾਈਐ ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਹਜਿ ਲਹੈ ॥
gur bachanee avigat samaaeeai tat niranjan sahaj lahai |

గురువాక్యం ద్వారా, ఒక వ్యక్తి సంపూర్ణతలో కలిసిపోతాడు మరియు అకారణంగా నిష్కళంకమైన సారాన్ని అందుకుంటాడు.

ਨਾਨਕ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਕਰਣੀ ਸੇਵੈ ਸਿਖੁ ਸੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥
naanak doojee kaar na karanee sevai sikh su khoj lahai |

ఓ నానక్, మార్గాన్ని వెతుక్కునే మరియు కనుగొనే సిక్కు మరెవ్వరికీ సేవ చేయడు.

ਹੁਕਮੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
hukam bisamaad hukam pachhaanai jeea jugat sach jaanai soee |

అతని ఆజ్ఞ అద్భుతమైనది మరియు అద్భుతమైనది; అతను మాత్రమే తన ఆజ్ఞను గ్రహించాడు మరియు అతని జీవుల యొక్క నిజమైన జీవన విధానాన్ని తెలుసుకుంటాడు.

ਆਪੁ ਮੇਟਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਵੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੨੩॥
aap mett niraalam hovai antar saach jogee kaheeai soee |23|

తన ఆత్మాభిమానాన్ని నిర్మూలించే వ్యక్తి కోరిక నుండి విముక్తి పొందుతాడు; అతను మాత్రమే యోగి, నిజమైన భగవంతుడిని లోతుగా ప్రతిష్టించాడు. ||23||

ਅਵਿਗਤੋ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਉਪਜੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣੁ ਥੀਆ ॥
avigato niramaaeil upaje niragun te saragun theea |

అతని సంపూర్ణ అస్తిత్వ స్థితి నుండి, అతను నిష్కళంకమైన రూపాన్ని పొందాడు; నిరాకారము నుండి, అతడు సర్వోన్నత రూపాన్ని స్వీకరించాడు.

ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ਲੀਆ ॥
satigur parachai param pad paaeeai saachai sabad samaae leea |

నిజమైన గురువును ప్రసన్నం చేసుకోవడం ద్వారా, సర్వోన్నత స్థితి లభిస్తుంది మరియు శబ్దం యొక్క నిజమైన వాక్యంలో లీనమవుతుంది.

ਏਕੇ ਕਉ ਸਚੁ ਏਕਾ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ॥
eke kau sach ekaa jaanai haumai doojaa door keea |

అతను నిజమైన ప్రభువును ఒక్కడే అని తెలుసు; అతను తన అహంకారాన్ని మరియు ద్వంద్వత్వాన్ని చాలా దూరం పంపుతాడు.

ਸੋ ਜੋਗੀ ਗੁਰਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਥੀਆ ॥
so jogee gurasabad pachhaanai antar kamal pragaas theea |

అతను మాత్రమే యోగి, గురు శబ్దాన్ని గ్రహించేవాడు; హృదయ కమలం లోపల వికసిస్తుంది.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਦਇਆ ॥
jeevat marai taa sabh kichh soojhai antar jaanai sarab deaa |

ఒక వ్యక్తి ఇంకా జీవించి ఉండగానే చనిపోయినట్లయితే, అతను ప్రతిదీ అర్థం చేసుకుంటాడు; అతను భగవంతుడిని తనలోపల లోతుగా తెలుసు, అతను అందరి పట్ల దయ మరియు దయగలవాడు.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥੨੪॥
naanak taa kau milai vaddaaee aap pachhaanai sarab jeea |24|

ఓ నానక్, అతను అద్భుతమైన గొప్పతనంతో ఆశీర్వదించబడ్డాడు; అతను అన్ని జీవులలో తనను తాను గ్రహించుకుంటాడు. ||24||

Sri Guru Granth Sahib
శబద్ సమాచారం

శీర్షిక: రాగ్ రామ్కలి
రచయిత: గురు నానక్ దేవ్ జీ
పేజీ: 940
లైన్ నం.: 11 - 17

రాగ్ రామ్కలి

రాంకలిలోని భావోద్వేగాలు తెలివైన ఉపాధ్యాయుడు తమ విద్యార్థిని క్రమశిక్షణలో పడేసేలా ఉంటాయి. విద్యార్థికి నేర్చుకోవడం వల్ల కలిగే బాధ గురించి తెలుసు, కానీ చివరికి అది ఉత్తమమైనదనే వాస్తవాన్ని ఇప్పటికీ తెలుసుకుంటాడు. ఈ విధంగా రాంకాలీ మనకు తెలిసిన అన్నిటి నుండి, మనకు మంచిదని ఖచ్చితంగా భావించే మార్పును తెలియజేస్తుంది.