ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ਆਦਿ ਕਉ ਬਿਸਮਾਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਲੀਆ ॥
aad kau bisamaad beechaar katheeale sun nirantar vaas leea |અમે ફક્ત શરૂઆત વિશે આશ્ચર્યની લાગણી વ્યક્ત કરી શકીએ છીએ. ત્યારે નિરપેક્ષ પોતાની અંદર અવિરતપણે ઊંડે રહે છે.
ਅਕਲਪਤ ਮੁਦ੍ਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥
akalapat mudraa gur giaan beechaareeale ghatt ghatt saachaa sarab jeea |ગુરુના આધ્યાત્મિક જ્ઞાનના કાનની વીંટી બનવાની ઈચ્છામાંથી મુક્તિને ધ્યાનમાં લો. સાચા ભગવાન, બધાનો આત્મા, દરેક હૃદયમાં વાસ કરે છે.
ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਅਵਿਗਤਿ ਸਮਾਈਐ ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਹਜਿ ਲਹੈ ॥
gur bachanee avigat samaaeeai tat niranjan sahaj lahai |ગુરુના શબ્દ દ્વારા, વ્યક્તિ સંપૂર્ણમાં ભળી જાય છે, અને સાહજિક રીતે નિષ્કલંક સાર પ્રાપ્ત કરે છે.
ਨਾਨਕ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਕਰਣੀ ਸੇਵੈ ਸਿਖੁ ਸੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥
naanak doojee kaar na karanee sevai sikh su khoj lahai |ઓ નાનક, તે શીખ જે માર્ગ શોધે છે અને શોધે છે તે બીજા કોઈની સેવા કરતો નથી.
ਹੁਕਮੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
hukam bisamaad hukam pachhaanai jeea jugat sach jaanai soee |અદ્ભુત અને અદ્ભુત તેમની આજ્ઞા છે; તે જ તેની આજ્ઞાને સમજે છે અને તેના જીવોની સાચી જીવનશૈલી જાણે છે.
ਆਪੁ ਮੇਟਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਵੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੨੩॥
aap mett niraalam hovai antar saach jogee kaheeai soee |23|જે પોતાના સ્વ-અહંકારને નાબૂદ કરે છે તે ઈચ્છામુક્ત થઈ જાય છે; તે એકલા યોગી છે, જે સાચા ભગવાનને અંદર ઊંડે સમાવે છે. ||23||
ਅਵਿਗਤੋ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਉਪਜੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣੁ ਥੀਆ ॥
avigato niramaaeil upaje niragun te saragun theea |તેમના સંપૂર્ણ અસ્તિત્વની સ્થિતિમાંથી, તેમણે નિષ્કલંક સ્વરૂપ ધારણ કર્યું; નિરાકારમાંથી, તેમણે પરમ સ્વરૂપ ધારણ કર્યું.
ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ਲੀਆ ॥
satigur parachai param pad paaeeai saachai sabad samaae leea |સાચા ગુરુને પ્રસન્ન કરીને, સર્વોચ્ચ દરજ્જો પ્રાપ્ત થાય છે, અને વ્યક્તિ શબ્દના સાચા શબ્દમાં સમાઈ જાય છે.
ਏਕੇ ਕਉ ਸਚੁ ਏਕਾ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ॥
eke kau sach ekaa jaanai haumai doojaa door keea |તે સાચા ભગવાનને એક અને એકમાત્ર તરીકે જાણે છે; તે તેના અહંકાર અને દ્વૈતને દૂર મોકલે છે.
ਸੋ ਜੋਗੀ ਗੁਰਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਥੀਆ ॥
so jogee gurasabad pachhaanai antar kamal pragaas theea |તે એકલા યોગી છે, જે ગુરુના શબ્દની અનુભૂતિ કરે છે; હૃદયનું કમળ અંદરથી ખીલે છે.
ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਦਇਆ ॥
jeevat marai taa sabh kichh soojhai antar jaanai sarab deaa |જો કોઈ જીવતા જીવે મરી જાય, તો તે બધું સમજે છે; તે પોતાની અંદર રહેલા ભગવાનને જાણે છે, જે બધા માટે દયાળુ અને દયાળુ છે.
ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥੨੪॥
naanak taa kau milai vaddaaee aap pachhaanai sarab jeea |24|ઓ નાનક, તે ભવ્ય મહાનતાથી ધન્ય છે; તે બધા જીવોમાં પોતાને અનુભવે છે. ||24||
રાગ રામકલી
રામકલીમાં લાગણીઓ એક શાણા શિક્ષકની જેમ તેમના વિદ્યાર્થીને શિસ્ત આપે છે. વિદ્યાર્થી શીખવાની પીડાથી વાકેફ છે, પરંતુ તે હકીકત વિશે હજુ પણ સભાન છે કે આખરે તે શ્રેષ્ઠ માટે છે. આ રીતે રામકલી એ દરેક વસ્તુમાંથી બદલાવ જણાવે છે જેનાથી આપણે પરિચિત છીએ, જે આપણને ખાતરી છે કે વધુ સારું થશે.