ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ਆਦਿ ਕਉ ਬਿਸਮਾਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਲੀਆ ॥
aad kau bisamaad beechaar katheeale sun nirantar vaas leea |اسان صرف شروعات جي باري ۾ حيرت جي احساس جو اظهار ڪري سگهون ٿا. پوءِ مطلق پنهنجي اندر بي انتها گهيرو رهي ٿو.
ਅਕਲਪਤ ਮੁਦ੍ਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥
akalapat mudraa gur giaan beechaareeale ghatt ghatt saachaa sarab jeea |گرو جي روحاني حڪمت جي ڪنن جي ڪنن جي خواهش کان آزادي تي غور ڪريو. سچو رب، سڀني جو روح، هر دل ۾ رهجي ٿو.
ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਅਵਿਗਤਿ ਸਮਾਈਐ ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਹਜਿ ਲਹੈ ॥
gur bachanee avigat samaaeeai tat niranjan sahaj lahai |گرو جي ڪلام ذريعي، هڪ مطلق ۾ ضم ٿي وڃي ٿو، ۽ غير معمولي طور تي غير معمولي جوهر حاصل ڪري ٿو.
ਨਾਨਕ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਕਰਣੀ ਸੇਵੈ ਸਿਖੁ ਸੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥
naanak doojee kaar na karanee sevai sikh su khoj lahai |اي نانڪ، اهو سک جيڪو ڳولي ٿو ۽ رستو ڳولي ٿو، اهو ڪنهن ٻئي جي خدمت نٿو ڪري.
ਹੁਕਮੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
hukam bisamaad hukam pachhaanai jeea jugat sach jaanai soee |عجيب ۽ حيرت انگيز آهي سندس حڪم؛ اھو ئي پنھنجي حڪم کي سمجھي ٿو ۽ پنھنجي مخلوق جي زندگيءَ جي صحيح طريقي کي ڄاڻي ٿو.
ਆਪੁ ਮੇਟਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਵੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੨੩॥
aap mett niraalam hovai antar saach jogee kaheeai soee |23|جيڪو پنهنجي خودغرضي کي ختم ڪري ٿو سو خواهشن کان آزاد ٿي وڃي ٿو. اھو اڪيلو ھڪڙو يوگي آھي، جيڪو سچي پالڻھار کي اندر اندر گھيرو ڪري ٿو. ||23||
ਅਵਿਗਤੋ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਉਪਜੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣੁ ਥੀਆ ॥
avigato niramaaeil upaje niragun te saragun theea |هن جي مطلق وجود جي حالت مان، هن کي بي مثال روپ فرض ڪيو؛ بي ترتيب مان، هن اعليٰ شڪل اختيار ڪئي.
ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ਲੀਆ ॥
satigur parachai param pad paaeeai saachai sabad samaae leea |سچي گرو کي راضي ڪرڻ سان، اعليٰ مرتبو حاصل ٿئي ٿو ۽ انسان سچي ڪلام ۾ جذب ٿئي ٿو.
ਏਕੇ ਕਉ ਸਚੁ ਏਕਾ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ॥
eke kau sach ekaa jaanai haumai doojaa door keea |هو سچي رب کي اڪيلو ۽ اڪيلو ڄاڻي ٿو. هو پنهنجي انا ۽ دوکي کي پري موڪلي ٿو.
ਸੋ ਜੋਗੀ ਗੁਰਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਥੀਆ ॥
so jogee gurasabad pachhaanai antar kamal pragaas theea |اھو اڪيلو يوگي آھي، جيڪو گرو جي ڪلام کي سمجھي ٿو. دل جو ڪنول اندر ۾ ڦٽي ٿو.
ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਦਇਆ ॥
jeevat marai taa sabh kichh soojhai antar jaanai sarab deaa |جيڪڏهن ڪو جيئرو ئي مري وڃي ته پوءِ هو سڀ ڪجهه سمجهي ٿو. هو رب کي پنهنجي اندر اندر ڄاڻي ٿو، جيڪو سڀني تي مهربان ۽ رحم ڪندڙ آهي.
ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥੨੪॥
naanak taa kau milai vaddaaee aap pachhaanai sarab jeea |24|اي نانڪ، هن کي شاندار عظمت سان نوازيو ويو آهي. هو پاڻ کي سڀني مخلوقات ۾ محسوس ڪري ٿو. ||24||
راگ رامکلی
رامڪلي ۾ جذبا اهڙا آهن جيئن هڪ عقلمند استاد پنهنجي شاگرد کي نظم و ضبط ڪري. شاگرد سکيا جي درد کان واقف آهي، پر اڃا به ان حقيقت کان هوشيار آهي ته آخرڪار اهو بهترين لاء آهي. اهڙيءَ طرح رامڪلي ان تبديليءَ کي پهچائي ٿي، جنهن کان اسين واقف آهيون، جنهن جي اسان کي يقين آهي ته بهتر ٿيندو.