तृतीय मेहलः १.
ये सत्यगुरुं सेवन्ते, ते अशक्तात् शक्तिशालिनः परिणमन्ति।
प्रत्येकं निःश्वासेन, अन्नस्य खण्डेन च भगवान् तेषां मनसि सदा तिष्ठति, मृत्युदूतः तान् अपि न पश्यति।
हरः हर इति नाम तेषां हृदयं पूरयति, माया च तेषां भृत्यः।
यः भगवतः दासानां दासः भवति, सः महत्तमं निधिं प्राप्नोति।
यस्य मनः शरीरस्य अन्तः ईश्वरः निवसति तस्य अहं सदा यज्ञः नानक।
यस्य तादृशं पूर्वनिर्धारितं दैवं भवति, सः एव विनयशीलसन्तप्रेमितः अस्ति। ||२||
बिलावल् लक्ष्यं प्राप्य लक्ष्यं प्राप्त्वा वा महता सुखस्य भावाः बोधयति । इदं पूर्णतायाः, सन्तुष्टेः, आनन्दस्य च प्रचण्डः भावः, यः तदा अनुभव्यते यदा सिद्धयः भवतः अतीव महत्त्वपूर्णाः प्रियाः च भवन्ति । अनुभूतं सुखं उच्चैः हसितुं इव भवति, योजना वा किमपि गुप्तं प्रेरणा वा नास्ति; इदं केवलं उपलब्धेः भावात् उत्पद्यमानस्य हृदयस्य सुखस्य स्वाभाविकं अभिव्यक्तिः एव।