तिलाङ्ग, प्रथम मेहल, तृतीय सदन : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
इदं देहपटं माया युक्तं प्रिये; इदं पटं लोभेन रञ्जितं भवति।
मम पतिः प्रभुः एतैः वस्त्रैः न प्रीयते प्रिये; कथं आत्मा वधूः तस्य शयनं गमिष्यति। ||१||
अहं यज्ञः प्रिये दयालु भगवन्; अहं भवतः यज्ञः अस्मि।
ये तव नाम गृह्णन्ति तेभ्यः अहं यज्ञः अस्मि।
ये तव नाम गृह्णन्ति, तेभ्यः अहं सदा यज्ञः अस्मि। ||१||विराम||
यदि शरीरं रञ्जकस्य वटं भवति प्रिये, तस्य अन्तः नाम रञ्जकत्वेन स्थापितं भवति।
यदि च एतत् पटं रञ्जयति रञ्जकः भगवान् गुरुः - हे, एतादृशः वर्णः पूर्वं कदापि न दृष्टः! ||२||
येषां शालानि तथा रञ्जितानि, तेषां पतिः प्रभुः सदा तेषां सह वर्तते।
तासां विनयानां रजसां देहि मे भगवन् ।। कथयति नानक, एषा मम प्रार्थना। ||३||
स्वयं सृजति स एव अस्मान् ओतप्रोतयति। स्वयं प्रसादकटाक्षं प्रयच्छति।
भर्तुः प्रियं यदि भवति नानक स्वयम् रमते । ||४||१||३||
तिलाङ्गः प्रभावितं कर्तुं बहु प्रयत्नः कृतः इति भावेन परिपूर्णः अस्ति, परन्तु कृतः प्रयासः न प्रशंसितः इति भावः। तथापि वातावरणं न क्रोधस्य, व्यथितस्य वा, अपितु चिन्तनस्य, यतः भवन्तः यः व्यक्तिः प्रभावितं कर्तुं प्रयतन्ते सः भवतः अतीव प्रियः अस्ति ।