Dhanaasaree, An Cúigiú Mehl:
Ní féidir mianta na ríthe is na tiarnaí móra móra a shásamh.
Fanann siad gafa i Maya, ar meisce le pléisiúir a saibhris; ní fheiceann a súile aon rud eile ar chor ar bith. ||1||
Ní bhfuair aon duine sásamh riamh sa pheaca agus sa chaimiléireacht.
Níl an lasair sásta le breosla níos mó; conas is féidir duine a bheith sásta gan an Tiarna? ||Sos||
Lá i ndiaidh lae, itheann sé a chuid béilí le go leor bianna éagsúla, ach ní dhéantar a ocras a dhíothú.
Ritheann sé timpeall mar mhadra, ag cuardach sna ceithre threo. ||2||
Is iomaí ban a bhíonn dúil ag an bhfear léanmhar, loiscneach, agus ní stopann sé go deo ag breathnú isteach i dtithe daoine eile.
Lá i ndiaidh lae, déanann sé adhaltranas arís agus arís eile, agus ansin bíonn aiféala air as a ghníomhartha; caitheann sé i ainnis agus i saint. ||3||
Tá Ainm an Tiarna, Har, Har, dochomparáide agus neamhluachmhar; is taisce an Neachtair Ambrosial é.
Fanann na Naomh faoi shíocháin, faoi shuaimhneas agus faoi sháith; A Nanak, tríd an Gúrú, tá sé seo ar eolas. ||4||6||
| Teideal: | Raag Dhanaasree |
|---|---|
| Scríbhneoir: | Guru Arjan Dev Ji |
| Leathanach: | 672 |
| Líne Uimh.: | 3 - 7 |
Is dóigh le Dhanasari a bheith go hiomlán míchúramach. Eascraíonn an braistint seo ó mhothú sástachta agus ‘saibhris’ ó na rudaí atá againn inár saol agus tugann sé dearcadh dearfach agus dóchasach don éisteoir i leith an todhchaí.