ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
dhanaasaree mahalaa 5 |

Dhanaasaree, Quintus Mehl:

ਵਡੇ ਵਡੇ ਰਾਜਨ ਅਰੁ ਭੂਮਨ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨ ਨ ਬੂਝੀ ॥
vadde vadde raajan ar bhooman taa kee trisan na boojhee |

Desideria maximorum regum et capitum magnorum satiari non possunt.

ਲਪਟਿ ਰਹੇ ਮਾਇਆ ਰੰਗ ਮਾਤੇ ਲੋਚਨ ਕਛੂ ਨ ਸੂਝੀ ॥੧॥
lapatt rahe maaeaa rang maate lochan kachhoo na soojhee |1|

Immissi sunt in Maya, deliciis divitiarum suarum inebriati; oculi eorum nihil aliud vident. ||1||

ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਕਿਨ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥
bikhiaa meh kin hee tripat na paaee |

Nemo unquam in peccato et corruptione satisfactionem invenit.

ਜਿਉ ਪਾਵਕੁ ਈਧਨਿ ਨਹੀ ਧ੍ਰਾਪੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਹਾ ਅਘਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jiau paavak eedhan nahee dhraapai bin har kahaa aghaaee | rahaau |

Non satiatur flamma cibus maiore; quomodo potest aliquis satiari sine Domino? ||Pause||

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਕਰਤ ਭੋਜਨ ਬਹੁ ਬਿੰਜਨ ਤਾ ਕੀ ਮਿਟੈ ਨ ਭੂਖਾ ॥
din din karat bhojan bahu binjan taa kee mittai na bhookhaa |

De die in diem manducat cum multis et diversis cibis, sed non eradicatur fames eius.

ਉਦਮੁ ਕਰੈ ਸੁਆਨ ਕੀ ਨਿਆਈ ਚਾਰੇ ਕੁੰਟਾ ਘੋਖਾ ॥੨॥
audam karai suaan kee niaaee chaare kunttaa ghokhaa |2|

Sicut canis currit in quattuor partes quaerens. ||2||

ਕਾਮਵੰਤ ਕਾਮੀ ਬਹੁ ਨਾਰੀ ਪਰ ਗ੍ਰਿਹ ਜੋਹ ਨ ਚੂਕੈ ॥
kaamavant kaamee bahu naaree par grih joh na chookai |

Libidinosus, libidinosus multas feminas desiderat, et in alienas domos non desistit.

ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਕਰੈ ਕਰੈ ਪਛੁਤਾਪੈ ਸੋਗ ਲੋਭ ਮਹਿ ਸੂਕੈ ॥੩॥
din prat karai karai pachhutaapai sog lobh meh sookai |3|

Cotidie iterum moechatur, et tunc dolet; tabefacit misero atque avaritia. ||3||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰ ਅਮੋਲਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥
har har naam apaar amolaa amrit ek nidhaanaa |

Incomparabile et inaestimabile nomen Domini Har, Har; thesaurus est Nectarii Ambrosialis.

ਸੂਖੁ ਸਹਜੁ ਆਨੰਦੁ ਸੰਤਨ ਕੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਾ ॥੪॥੬॥
sookh sahaj aanand santan kai naanak gur te jaanaa |4|6|

Sancti in pace manent, vibrant et beatum; O Nanak, per Guru, notum est. ||4||6||

Sri Guru Granth Sahib
Informatiuncula de Shabad

Titulus: Raag Dhanaasree
Auctor: Guru Arjan Dev Ji
Pagina: 672
Numerus Lineae: 3 - 7

Raag Dhanaasree

Dhanasari sensus entis omnino securus est. Sensus hic oritur ex affectu contenti ac divitiae ex rebus quas in vita habemus et animum positivum et optimam in futurum auditori praebet.