सिख् समृद्धिः - ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੁ ਹੋਇ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣਾ ਰਵੈ ਸੋ ਭਗਤੁ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सूही महला ४ ॥

सूही, चतुर्थ मेहलः : १.

ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੁ ਹੋਇ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣਾ ਰਵੈ ਸੋ ਭਗਤੁ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥

जिस नो हरि सुप्रसंनु होइ सो हरि गुणा रवै सो भगतु सो परवानु ॥

स मर्त्यः येन भगवतः प्रसन्नः भवति, सः भगवतः गौरवं स्तुतिं पुनः पुनः करोति; स एव भक्तः स एव अनुमोदितः।

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਆ ਵਰਨੀਐ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧॥

तिस की महिमा किआ वरनीऐ जिस कै हिरदै वसिआ हरि पुरखु भगवानु ॥१॥

तस्य महिमा कथं वर्ण्यते ? तस्य हृदयस्य अन्तः प्राइमलः प्रभुः भगवान् ईश्वरः तिष्ठति। ||१||

ਗੋਵਿੰਦ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ਜੀਉ ਲਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਾਲਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गोविंद गुण गाईऐ जीउ लाइ सतिगुरू नालि धिआनु ॥१॥ रहाउ ॥

विश्वेश्वरस्य गौरवपूर्णस्तुतिं गायत; ध्यानं सच्चे गुरुं केन्द्रीकुरुत। ||१||विराम||

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਾ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਫਲ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ॥

सो सतिगुरू सा सेवा सतिगुर की सफल है जिस ते पाईऐ परम निधानु ॥

स सत्यगुरुः - सच्चिगुरुसेवा फलदायिनी फलप्रदा च। अनेन सेवया महत्तमं निधिं लभ्यते ।

ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਾਕਤ ਕਾਮਨਾ ਅਰਥਿ ਦੁਰਗੰਧ ਸਰੇਵਦੇ ਸੋ ਨਿਹਫਲ ਸਭੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥੨॥

जो दूजै भाइ साकत कामना अरथि दुरगंध सरेवदे सो निहफल सभु अगिआनु ॥२॥

अविश्वासिनः निन्दकाः द्वैतप्रेमेषु कामकामेषु च दुर्गन्धयुक्तान् आग्रहान् आश्रयन्ति। ते सर्वथा निरर्थकाः अज्ञानिनः च सन्ति। ||२||

ਜਿਸ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਕਾ ਗਾਵਿਆ ਥਾਇ ਪਵੈ ਸੋ ਪਾਵੈ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥

जिस नो परतीति होवै तिस का गाविआ थाइ पवै सो पावै दरगह मानु ॥

यस्य श्रद्धा भवति - तस्य गायनं अनुमोदितम्। सः भगवतः प्राङ्गणे सम्मानितः भवति।

ਜੋ ਬਿਨੁ ਪਰਤੀਤੀ ਕਪਟੀ ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਅਖੀ ਮੀਟਦੇ ਉਨ ਕਾ ਉਤਰਿ ਜਾਇਗਾ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੩॥

जो बिनु परतीती कपटी कूड़ी कूड़ी अखी मीटदे उन का उतरि जाइगा झूठु गुमानु ॥३॥

श्रद्धाहीनाः नेत्राणि निमीलन्ति, पाखण्डेन अभिनयं कृत्वा भक्तिं नकलीकृत्य, परन्तु तेषां मिथ्या आडम्बराः शीघ्रमेव क्षीणाः भविष्यन्ति । ||३||

ਜੇਤਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥

जेता जीउ पिंडु सभु तेरा तूं अंतरजामी पुरखु भगवानु ॥

मम आत्मा शरीरं च सर्वथा तव भगवन्; त्वं अन्तःज्ञः, हृदयानाम् अन्वेषकः, मम प्राथमिकः प्रभुः परमेश्वरः।

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੇਹਾ ਤੂੰ ਕਰਾਇਹਿ ਤੇਹਾ ਹਉ ਕਰੀ ਵਖਿਆਨੁ ॥੪॥੪॥੧੧॥

दासनि दासु कहै जनु नानकु जेहा तूं कराइहि तेहा हउ करी वखिआनु ॥४॥४॥११॥

तथा वदति भृत्यः नानकः तव दासदासः; यथा त्वं मां वदसि, तथैव अहं वदामि। ||४||४||११||

शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्:	राग सूही
लेखकः:	गुरु राम दास जी
पुटः:	734
पङ्क्तिसङ्ख्या:	11 - 17

राग सूही

सुही तादृशस्य भक्तिस्य अभिव्यक्तिः अस्ति यत् श्रोता अत्यन्तं सामीप्यस्य, अमृतस्य प्रेमस्य च भावाः अनुभवति । श्रोता तस्मिन् प्रेम्णि स्नातः भवति, आराधनस्य अर्थः किम् इति यथार्थतया ज्ञायते ।