सिख समृद्धी - ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੁ ਹੋਇ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣਾ ਰਵੈ ਸੋ ਭਗਤੁ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सूही महला ४ ॥

सूही, चौथी मेहल:

ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੁ ਹੋਇ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣਾ ਰਵੈ ਸੋ ਭਗਤੁ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥

जिस नो हरि सुप्रसंनु होइ सो हरि गुणा रवै सो भगतु सो परवानु ॥

तो नश्वर, ज्याच्यावर परमेश्वर प्रसन्न होतो, तो परमेश्वराची स्तुती करतो; तो एकटाच भक्त आहे आणि त्यालाच मान्यता आहे.

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਆ ਵਰਨੀਐ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧॥

तिस की महिमा किआ वरनीऐ जिस कै हिरदै वसिआ हरि पुरखु भगवानु ॥१॥

त्याचा महिमा कसा वर्णावा? त्याच्या अंतःकरणात, आदिम परमेश्वर, परमेश्वर देव, वास करतो. ||1||

ਗੋਵਿੰਦ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ਜੀਉ ਲਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਾਲਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गोविंद गुण गाईऐ जीउ लाइ सतिगुरू नालि धिआनु ॥१॥ रहाउ ॥

विश्वाच्या प्रभूची स्तुती गा. तुमचे ध्यान खऱ्या गुरूवर केंद्रित करा. ||1||विराम||

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਾ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਫਲ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ॥

सो सतिगुरू सा सेवा सतिगुर की सफल है जिस ते पाईऐ परम निधानु ॥

ते खरे गुरु आहेत - खऱ्या गुरूची सेवा फलदायी आणि फलदायी आहे. या सेवेने सर्वात मोठा खजिना प्राप्त होतो.

ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਾਕਤ ਕਾਮਨਾ ਅਰਥਿ ਦੁਰਗੰਧ ਸਰੇਵਦੇ ਸੋ ਨਿਹਫਲ ਸਭੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥੨॥

जो दूजै भाइ साकत कामना अरथि दुरगंध सरेवदे सो निहफल सभु अगिआनु ॥२॥

अविश्वासू निंदक त्यांच्या द्वैत आणि कामुक इच्छांच्या प्रेमात, दुर्गंधीयुक्त आग्रहांना आश्रय देतात. ते पूर्णपणे निरुपयोगी आणि अज्ञानी आहेत. ||2||

ਜਿਸ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਕਾ ਗਾਵਿਆ ਥਾਇ ਪਵੈ ਸੋ ਪਾਵੈ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥

जिस नो परतीति होवै तिस का गाविआ थाइ पवै सो पावै दरगह मानु ॥

ज्याचा विश्वास आहे - त्याच्या गायनाला मान्यता आहे. परमेश्वराच्या दरबारात त्यांचा मान आहे.

ਜੋ ਬਿਨੁ ਪਰਤੀਤੀ ਕਪਟੀ ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਅਖੀ ਮੀਟਦੇ ਉਨ ਕਾ ਉਤਰਿ ਜਾਇਗਾ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੩॥

जो बिनु परतीती कपटी कूड़ी कूड़ी अखी मीटदे उन का उतरि जाइगा झूठु गुमानु ॥३॥

ज्यांच्यात विश्वास नसतो ते डोळे बंद करतात, दांभिक ढोंग करतात आणि भक्ती करतात, परंतु त्यांचे खोटे ढोंग लवकरच नाहीसे होतील. ||3||

ਜੇਤਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥

जेता जीउ पिंडु सभु तेरा तूं अंतरजामी पुरखु भगवानु ॥

माझा आत्मा आणि शरीर पूर्णपणे तुझे आहे, प्रभु; तू अंतर्यामी आहेस, अंतःकरणाचा शोधकर्ता आहेस, माझा आद्य भगवान देव आहेस.

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੇਹਾ ਤੂੰ ਕਰਾਇਹਿ ਤੇਹਾ ਹਉ ਕਰੀ ਵਖਿਆਨੁ ॥੪॥੪॥੧੧॥

दासनि दासु कहै जनु नानकु जेहा तूं कराइहि तेहा हउ करी वखिआनु ॥४॥४॥११॥

असे सेवक नानक बोलतो, तुझ्या दासांचा दास; जसे तू मला बोलायला लावतोस तसे मी बोलतो. ||4||4||11||

शबद माहिती

शीर्षक:	राग सूही
लेखक:	गुरु राम दास जी
पान:	734
ओळ क्रमांक:	11 - 17

राग सूही

सुही ही अशा भक्तीची अभिव्यक्ती आहे की ऐकणाऱ्याला अत्यंत जवळीक आणि अमर्याद प्रेमाची भावना येते. श्रोता त्या प्रेमात न्हाऊन निघतो आणि आराधना करणे म्हणजे काय हे खऱ्या अर्थाने कळते.