सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
गुरुस्य शाबादस्य वचनं मम त्राणकृपा।
मम परितः चतुर्णां पार्श्वेषु स्थापितः रक्षकः अस्ति।
मम मनः भगवतः नाम्ना सक्तम् अस्ति।
मृत्योः दूतः लज्जया पलायितः | ||१||
हे प्रिये भगवन् त्वं मम शान्तिदा ।
सिद्धेश्वरः दैवस्य वास्तुकारः मम बन्धनानि भग्नवान्, मम मनः निर्मलं शुद्धं कृतवान्। ||विरामः||
ईश्वरः सनातनः अविनाशी च नानक।
तस्य सेवा कदापि अपुरस्कृता न गमिष्यति।
तव दासाः आनन्दे सन्ति;
जपन् ध्यायन्तो तेषां कामाः सिद्धाः भवन्ति। ||२||४||६८||
सोरथः किमपि विषये एतादृशं दृढं विश्वासं भवति यत् भवन्तः अनुभवं पुनः पुनः स्थापयितुम् इच्छन्ति इति भावः बोधयति। वस्तुतः एषा निश्चयभावना एतावत् प्रबलं यत् भवन्तः प्रत्ययः भूत्वा तत् प्रत्ययं जीवन्ति। सोरथस्य वातावरणम् एतावत् शक्तिशाली अस्ति, यत् अन्ते अत्यन्तं अप्रतिसादः श्रोता अपि आकृष्टः भविष्यति।