سورت، پنجين مهل:
گرو جي ڪلام جو ڪلام منهنجو بچاءُ وارو فضل آهي.
اهو منهنجي چوڌاري چارئي پاسن تي هڪ نگهبان آهي.
منهنجو ذهن رب جي نالي سان جڙيل آهي.
موت جو رسول شرم سان ڀڄي ويو. ||1||
اي پيارا رب، تون منهنجو امن ڏيندڙ آهين.
ڪامل رب، تقدير جي معمار، منهنجا بند ٽوڙي ڇڏيا آهن، ۽ منهنجي ذهن کي بيحد پاڪ ڪري ڇڏيو آهي. ||روڪ||
اي نانڪ، خدا ابدي ۽ لافاني آهي.
هن جي خدمت ڪڏهن به بيڪار نه ٿيندي.
تنهنجا ٻانهن خوشيءَ ۾ آهن.
ياد ڪرڻ سان سندن مرادون پوريون ٿينديون آهن. ||2||4||68||
سورٿ ڪنهن شيءِ تي اهڙو پختو يقين رکڻ جو احساس ڏياري ٿو جيڪو توهان تجربو ورجائڻ چاهيو ٿا. حقيقت ۾ يقين جو اهو احساس ايترو مضبوط آهي ته توهان مومن بڻجي وڃو ۽ ان عقيدي جي زندگي گذاريو. سورٺ جو ماحول ايترو ته طاقتور آهي جو آخر ۾ سڀ کان وڌيڪ جواب نه ڏيندڙ ٻڌندڙ به متوجه ٿيندو آهي.