सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
सुरक्षितः स्वस्थः च अहं गृहं प्रत्यागतवान्।
निन्दकस्य मुखं भस्मना कृष्णं भवति।
सिद्धगुरुः मानवस्त्रं धारयति।
मम सर्वाणि दुःखानि दुःखानि च समाप्ताः। ||१||
हे सन्ताः सत्येश्वरस्य महिमामहात्म्यम् ।
तेन एतादृशं आश्चर्यं वैभवं च निर्मितम्! ||१||विराम||
अहं मम भगवतः गुरुस्य च इच्छानुसारं वदामि।
ईश्वरस्य दासः स्वस्य बनिवचनं जपति।
हे नानक, ईश्वरः शान्तिप्रदः अस्ति।
तेन सम्यक् सृष्टिः सृष्टा। ||२||२०||८४||
सोरथः किमपि विषये एतादृशं दृढं विश्वासं भवति यत् भवन्तः अनुभवं पुनः पुनः स्थापयितुम् इच्छन्ति इति भावः बोधयति। वस्तुतः एषा निश्चयभावना एतावत् प्रबलं यत् भवन्तः प्रत्ययः भूत्वा तत् प्रत्ययं जीवन्ति। सोरथस्य वातावरणम् एतावत् शक्तिशाली अस्ति, यत् अन्ते अत्यन्तं अप्रतिसादः श्रोता अपि आकृष्टः भविष्यति।