Sorat'h, Fifth Mehl:
Ang aking katawan ay sa mga Banal, ang aking kayamanan ay sa mga Santo, at ang aking isip ay sa mga Santo.
Sa Biyaya ng mga Banal, nagninilay-nilay ako sa Pangalan ng Panginoon, at pagkatapos, lahat ng kaaliwan ay dumating sa akin. ||1||
Kung wala ang mga Banal, walang ibang nagbibigay.
Sinumang magdadala sa Sanctuary ng mga Banal na Banal, ay dinadala sa kabila. ||Pause||
Milyun-milyong kasalanan ang nabubura sa pamamagitan ng paglilingkod sa mapagpakumbabang mga Banal, at pag-awit ng Maluwalhating Papuri ng Panginoon nang may pagmamahal.
Ang isang tao ay nakatagpo ng kapayapaan sa mundong ito, at ang mukha ng isang tao ay nagniningning sa susunod na mundo, sa pamamagitan ng pakikisama sa mapagpakumbabang mga Banal, sa pamamagitan ng malaking magandang kapalaran. ||2||
Mayroon lamang akong isang dila, at ang abang lingkod ng Panginoon ay puno ng hindi mabilang na mga birtud; paano ko aawitin ang kanyang mga papuri?
Ang Panginoong hindi naa-access, hindi malapitan at walang hanggang hindi nagbabago ay nakuha sa Sanctuary ng mga Banal. ||3||
Ako ay walang halaga, mababa, walang kaibigan o suporta, at puno ng mga kasalanan; Hinahangad ko ang Silungan ng mga Banal.
Ako ay nalulunod sa malalim, madilim na hukay ng mga kabit sa bahay - mangyaring iligtas ako, Panginoon! ||4||7||
| Pamagat: | Raag Sorath |
|---|---|
| Manunulat: | Guru Arjan Dev Ji |
| Pahina: | 610 |
| Bilang ng Linya: | 7 - 12 |
Inihahatid ni Sorath ang pakiramdam ng pagkakaroon ng napakalakas na paniniwala sa isang bagay na gusto mong patuloy na ulitin ang karanasan. Sa katunayan ang pakiramdam na ito ng katiyakan ay napakalakas na ikaw ay naging paniniwala at isabuhay ang paniniwalang iyon. Ang kapaligiran ng Sorath ay napakalakas, na sa huli kahit na ang pinaka hindi tumutugon na tagapakinig ay maaakit.