सोरातह, पाचवी मेहल:
माझे शरीर संतांचे आहे, माझे धन संतांचे आहे आणि माझे मन संतांचे आहे.
संतांच्या कृपेने मी भगवंताच्या नामाचे चिंतन करतो आणि मग मला सर्व सुखे प्राप्त होतात. ||1||
संतांशिवाय कोणीही दाता नाही.
जो कोणी पवित्र संतांच्या अभयारण्यात जातो, त्याला ओलांडून नेले जाते. ||विराम द्या||
विनम्र संतांची सेवा केल्याने, आणि प्रेमाने परमेश्वराची स्तुती गाण्याने लाखो पापे नष्ट होतात.
नम्र संतांच्या सहवासाने, परम सौभाग्याने, या जगात शांती मिळते आणि पुढच्या लोकात चेहरा तेजस्वी होतो. ||2||
माझी एकच जीभ आहे, आणि परमेश्वराचा नम्र सेवक अगणित सद्गुणांनी भरलेला आहे; मी त्याचे गुणगान कसे गाऊ शकतो?
अगम्य, अगम्य आणि शाश्वत न बदलणारा परमेश्वर संतांच्या आश्रमात प्राप्त होतो. ||3||
मी नालायक, नीच, मित्र किंवा आधार नसलेला आणि पापांनी भरलेला आहे; मला संतांच्या आश्रयाची आस आहे.
मी घरगुती आसक्तीच्या खोल, गडद खड्ड्यात बुडत आहे - कृपया मला वाचव, प्रभु! ||4||7||
एखाद्या गोष्टीवर इतका दृढ विश्वास असण्याची भावना सोरथ व्यक्त करतात की अनुभवाची पुनरावृत्ती करत राहावेसे वाटते. किंबहुना ही खात्रीची भावना इतकी प्रबळ आहे की तुम्ही विश्वास बनता आणि तो विश्वास जगता. सोरथचे वातावरण इतके शक्तिशाली आहे की शेवटी अत्यंत प्रतिसाद न देणारा श्रोता देखील आकर्षित होईल.