Sorat'h, Pumed Mehl:
Fy nghorff yn perthyn i'r Saint, fy nghyfoeth yn perthyn i'r Saint, a fy meddwl yn perthyn i'r Saint.
Trwy Gras y Saint, yr wyf yn myfyrio ar Enw'r Arglwydd, ac yna, daw pob cysur i mi. ||1||
Heb y Saint, nid oes rhoddwyr eraill.
Pwy bynnag sy'n mynd i Gysegr y Saint Sanctaidd, a gludir ar draws. ||Saib||
Mae miliynau o bechodau yn cael eu dileu trwy wasanaethu y Saint gostyngedig, a chanu Mawl i'r Arglwydd gyda chariad.
Y mae un yn canfod heddwch yn y byd hwn, a gwynebpryd un yn pelydru yn y byd nesaf, trwy ymgyfeillachu â'r Saint gostyngedig, trwy ddaioni mawr. ||2||
Nid oes gennyf ond un tafod, a gwas gostyngedig yr Arglwydd a lenwir â rhinweddau dirifedi; sut y gallaf ganu ei glodydd ef?
Yr Arglwydd anhygyrch, anhygyrch, a thragwyddol ddigyfnewid a geir yn Noddfa y Saint. ||3||
Yr wyf yn ddiwerth, yn isel, heb gyfeillion na chynhaliaeth, ac yn llawn pechodau; Rwy'n hiraethu am Gysgodfa'r Seintiau.
Yr wyf yn boddi yn y pwll dwfn, tywyll o ymlyniadau cartref - cadwch fi, Arglwydd! ||4||7||
Mae Sorath yn cyfleu’r teimlad o fod â chredo mor gryf mewn rhywbeth rydych chi am barhau i ailadrodd y profiad. Mewn gwirionedd mae'r teimlad hwn o sicrwydd mor gryf fel eich bod chi'n dod yn gred ac yn byw'r gred honno. Mae awyrgylch Sorath mor bwerus, fel y bydd hyd yn oed y gwrandäwr mwyaf anymatebol yn cael ei ddenu yn y pen draw.