സോറത്ത്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:
എൻ്റെ ശരീരം സന്യാസിമാരുടേതാണ്, എൻ്റെ സമ്പത്ത് വിശുദ്ധരുടെതാണ്, എൻ്റെ മനസ്സ് വിശുദ്ധരുടെതാണ്.
വിശുദ്ധരുടെ കൃപയാൽ, ഞാൻ കർത്താവിൻ്റെ നാമം ധ്യാനിക്കുന്നു, അപ്പോൾ, എല്ലാ സുഖങ്ങളും എന്നിലേക്ക് വരുന്നു. ||1||
വിശുദ്ധന്മാരില്ലാതെ, മറ്റ് ദാതാക്കളില്ല.
വിശുദ്ധരുടെ സങ്കേതത്തിലേക്ക് ആരെ കൊണ്ടുപോകുന്നുവോ, അക്കരെ കൊണ്ടുപോകും. ||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
വിനീതരായ വിശുദ്ധരെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെയും കർത്താവിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ സ്നേഹത്തോടെ പാടുന്നതിലൂടെയും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ മായ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ഒരുവൻ ഈ ലോകത്തിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു, അവൻ്റെ മുഖം പരലോകത്ത്, വിനീതരായ സന്യാസിമാരുമായി സഹവസിച്ചുകൊണ്ട്, മഹത്തായ ഭാഗ്യത്താൽ പ്രസന്നമാകുന്നു. ||2||
എനിക്ക് ഒരു നാവേയുള്ളൂ, കർത്താവിൻ്റെ എളിയ ദാസൻ എണ്ണമറ്റ പുണ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഞാൻ എങ്ങനെ അവൻ്റെ സ്തുതി പാടും?
അപ്രാപ്യവും സമീപിക്കാനാവാത്തതും ശാശ്വതമായി മാറ്റമില്ലാത്തതുമായ ഭഗവാനെ വിശുദ്ധരുടെ സങ്കേതത്തിൽ ലഭിക്കും. ||3||
ഞാൻ വിലകെട്ടവനും താഴ്മയുള്ളവനും സുഹൃത്തുക്കളോ പിന്തുണയോ ഇല്ലാത്തവനും പാപങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനുമാണ്; വിശുദ്ധരുടെ അഭയത്തിനായി ഞാൻ കൊതിക്കുന്നു.
ഗാർഹിക ബന്ധങ്ങളുടെ ആഴമേറിയതും ഇരുണ്ടതുമായ കുഴിയിൽ ഞാൻ മുങ്ങുകയാണ് - ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കൂ, കർത്താവേ! ||4||7||
അനുഭവം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒന്നിൽ ശക്തമായ വിശ്വാസമുണ്ടെന്ന തോന്നലാണ് സോറത്ത് നൽകുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ, ഈ ഉറപ്പിൻ്റെ വികാരം വളരെ ശക്തമാണ്, നിങ്ങൾ വിശ്വാസമായി മാറുകയും ആ വിശ്വാസം ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സോറത്തിൻ്റെ അന്തരീക്ഷം വളരെ ശക്തമാണ്, ഒടുവിൽ പ്രതികരിക്കാത്ത ശ്രോതാക്കൾ പോലും ആകർഷിക്കപ്പെടും.