Sorat'h, An Cúigiú Mehl:
Is leis na Naomh mo chorp, is leis na Naomh mo shaibhreas, agus leis na Naomh m'intinn.
Le Grásta na Naomh, déanaim machnamh ar Ainm an Tiarna, agus ansin tagann gach sólás chugam. ||1||
Gan na Naomh, níl aon bhronntóirí eile.
An té a bheir go Tearmann na Naomh, iompraítear trasna é. ||Sos||
Scriostar na milliúin peacaí trí fhreastal a dhéanamh ar na Naomh humhal, agus Moltaí Glórmhara an Tiarna a chanadh le grá.
Faigheann duine síocháin sa saol seo, agus bíonn a aghaidh radanta sa chéad domhan eile, trí chomhluadar a dhéanamh leis na Naomh humhal, trí mhór-ádhbhar. ||2||
Níl agam ach teanga amháin, agus tá seirbhíseach humhal an Tiarna líonta le buanna gan líon; conas is féidir liom a mholtaí a chanadh?
Faightear an Tiarna dorochtana, dorochtana agus síoraí gan athrú i dTearmann na Naomh. ||3||
Táim gan luach, go híseal, gan cairde ná taca, agus lán peacaí; Is fada liom foscadh na Naomh.
Táim ag báthadh i bpoll domhain dorcha na gceangaltán tí - sábháil mé, a Thiarna, le do thoil! ||4||7||
Cuireann Sorath in iúl go bhfuil creideamh chomh láidir agat i rud éigin gur mhaith leat leanúint ar aghaidh ag déanamh athrá ar an taithí. Go deimhin tá an mothú cinnteachta seo chomh láidir sin go n-iompaíonn tú an creideamh agus go gcaitheann tú an creideamh sin. Tá atmaisféar Sorath chomh cumhachtach sin, go meallfar fiú an t-éisteoir is neamhfhreagraí sa deireadh.