سالڪ، پھريون مھل:
انا ۾ اهي اچن ٿا، ۽ انا ۾ اهي وڃن ٿا.
انا ۾ پيدا ٿين ٿا، ۽ انا ۾ مرن ٿا.
انا ۾ ڏين ٿا، ۽ انا ۾ وٺن ٿا.
انا ۾ اهي ڪمائيندا آهن، ۽ انا ۾ اهي وڃائيندا آهن.
انا ۾ اهي سچا يا ڪوڙا بڻجي ويندا آهن.
انا ۾ اهي نيڪي ۽ گناهه تي ڌيان ڏين ٿا.
انا ۾ اهي جنت يا دوزخ ۾ ويندا آهن.
انا ۾ کلندا آھن ۽ انا ۾ روئندا آھن.
انا ۾ اهي گندا ٿي ويندا آهن، ۽ انا ۾ اهي ڌوئي ويندا آهن.
انا ۾ اهي سماجي حيثيت ۽ طبقي کي وڃائي ڇڏيندا آهن.
انا ۾ اهي جاهل آهن، ۽ انا ۾ اهي عقلمند آهن.
اهي نجات ۽ آزاديءَ جي قيمت نه ٿا ڄاڻن.
انا ۾ اهي مايا سان پيار ڪن ٿا، ۽ انا ۾ اهي مايا جي اونداهين ۾ آهن.
انا ۾ رهندڙ، فاني مخلوق پيدا ٿين ٿا.
جڏهن انسان انا کي سمجهي ٿو، تڏهن رب جي دروازي کي سڃاڻي ٿو.
روحاني حڪمت کان سواء، اهي بڪ ۽ بحث ڪن ٿا.
اي نانڪ، رب جي حڪم سان، تقدير لکيل آهي.
جيئن رب اسان کي ڏسي ٿو، تيئن اسان کي ڏٺو وڃي ٿو. ||1||
آسيه ۾ حوصلا ۽ همت جا مضبوط جذبا آهن. هي راگ ٻڌندڙ کي ڪنهن به عذر کي هڪ طرف رکڻ ۽ مقصد حاصل ڪرڻ لاءِ ضروري عمل سان اڳتي وڌڻ جو عزم ۽ تمنا ڏئي ٿو. اهو ڪاميابيءَ لاءِ جوش ۽ جذبي جا جذبا پيدا ڪري ٿو ۽ انهن جذبن مان پيدا ٿيندڙ توانائي ٻڌندڙ کي ڪاميابي حاصل ڪرڻ لاءِ اندر مان طاقت ڳولڻ جي قابل بڻائي ٿي، ان وقت به جڏهن ڪاميابي مشڪل لڳي ٿي. هن راگ جو طئي ٿيل مزاج يقيني بڻائي ٿو ته ناڪامي هڪ آپشن ناهي ۽ ٻڌندڙ کي متاثر ٿيڻ جي حوصلا افزائي ڪري ٿي.