സൂഹീ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:
എൻ്റെ കർത്താവ്, ഹർ, ഹർ, ആരുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നുവോ ആ ജീവികൾ - അവരുടെ എല്ലാ രോഗങ്ങളും സുഖപ്പെട്ടു.
കർത്താവിൻ്റെ നാമം ധ്യാനിക്കുന്ന അവർ മാത്രം വിമോചിതരാകുന്നു; അവർക്ക് പരമോന്നത പദവി ലഭിക്കുന്നു. ||1||
എൻ്റെ നാഥാ, കർത്താവിൻ്റെ എളിയ ദാസന്മാർ ആരോഗ്യവാന്മാരാകുന്നു.
ഗുരുവിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ ഹർ ഹർ എന്ന എൻ്റെ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ അഹംഭാവത്തിൽ നിന്ന് മുക്തരാകുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുടെ - മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുടെ രോഗത്താൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നു; അവർ അഹംഭാവത്തിൽ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
പാവം വിഡ്ഢികൾ തങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനെ ഓർക്കുന്നില്ല; ഭഗവാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ധാരണ ഗുരുമുഖൻ ആകുന്നവർക്ക് മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. ||2||
ലോകം മുഴുവൻ അഹംഭാവം എന്ന രോഗത്താൽ വലയുകയാണ്. ജനനമരണത്തിൻ്റെ കഠിനമായ വേദന അവർ അനുഭവിക്കുന്നു.
ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അപൂർവം ചിലർ രക്ഷപ്പെട്ടു; ആ വിനീതർക്ക് ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്. ||3||
പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, ആ കർത്താവിന് മാത്രമേ അറിയൂ. അവൻ്റെ സൗന്ദര്യം അനുപമമാണ്.
ഓ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ തന്നെ അതിൽ ദൃഷ്ടിവെക്കുകയും പ്രസാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുമുഖൻ ദൈവത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||4||3||14||
ശ്രോതാവിന് അങ്ങേയറ്റം അടുപ്പവും അനശ്വരമായ സ്നേഹവും അനുഭവപ്പെടുന്ന അത്തരം ഭക്തിയുടെ പ്രകടനമാണ് സുഹി. ശ്രോതാവ് ആ സ്നേഹത്തിൽ കുളിക്കുകയും ആരാധിക്കുക എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥമെന്താണെന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.