Gyda ffydd yn y Guru, mae'r meddwl yn uno mewn Gwirionedd,
ac yna, gweddi Nanak, nid yw un yn cael ei fwyta gan Marwolaeth. ||49||
Gwyddys mai hanfod y Naam, sef Enw yr Arglwydd, yw y mwyaf dyrchafedig a rhagorol oll.
Heb yr Enw, cystuddir un gan boen a marwolaeth.
Pan fydd hanfod rhywun yn ymdoddi i'r hanfod, mae'r meddwl yn cael ei fodloni a'i gyflawni.
Mae deuoliaeth wedi diflannu, ac mae rhywun yn mynd i mewn i gartref yr Un Arglwydd.
Mae'r anadl yn chwythu ar draws awyr y Degfed Porth ac yn dirgrynu.
O Nanak, mae'r marwol yna'n cwrdd yn reddfol â'r Arglwydd tragwyddol, digyfnewid. ||50||
Yr Arglwydd llwyr sydd ddwfn oddi mewn; mae'r Arglwydd llwyr y tu allan i ni hefyd. Mae'r Arglwydd llwyr yn llenwi'r tri byd yn llwyr.
Nid yw un sy'n adnabod yr Arglwydd yn y pedwerydd cyflwr, yn ddarostyngedig i rinwedd neu ddrwg.
Un sy'n gwybod dirgelwch Duw Hollol, sy'n treiddio trwy bob calon,
Yn Nabod y Prif Fod, yr Arglwydd Dwyfol Dihalog.
Y bod gostyngedig hwnnw sydd wedi'i drwytho â'r Naam Ddihalog,
Nanak, ef ei hun yw'r Prif Arglwydd, Pensaer Tynged. ||51||
“Mae pawb yn siarad am yr Arglwydd Absoliwt, y gwagle mwyaf amlwg.
Sut gall rhywun ddod o hyd i'r gwagle absoliwt hwn?
Pwy ydyn nhw, sy'n gyfarwydd â'r gwagle llwyr hwn?"
Y maent fel yr Arglwydd, o'r hwn y tarddasant.
Nid ydynt yn cael eu geni, nid ydynt yn marw; nid ydynt yn mynd a dod.
O Nanak, mae'r Gurmukhiaid yn cyfarwyddo eu meddyliau. ||52||