सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
प्रभुः परमेश्वरः एव सर्वं जगत् पापात् मुक्तवान्, तस्य उद्धारं च कृतवान्।
भगवान् ईश्वरः स्वस्य कृपां प्रसारितवान्, स्वस्य सहजस्वभावं च पुष्टिं कृतवान्। ||१||
अहं भगवतः रक्षात्मकं अभयारण्यं मम राजानं प्राप्तवान्।
आकाशशान्ति आनन्दे च भगवतः गौरवं स्तुतिं गायामि, मम मनः, शरीरं, भावः च शान्तिः भवति। ||विरामः||
मम सच्चा गुरुः पापिनां त्राता अस्ति; तस्मिन् मया विश्वासः विश्वासः च स्थापितः।
सत्येश्वरः नानकस्य प्रार्थनां श्रुत्वा सर्वं क्षमितवान् । ||२||१७||४५||
सोरथः किमपि विषये एतादृशं दृढं विश्वासं भवति यत् भवन्तः अनुभवं पुनः पुनः स्थापयितुम् इच्छन्ति इति भावः बोधयति। वस्तुतः एषा निश्चयभावना एतावत् प्रबलं यत् भवन्तः प्रत्ययः भूत्वा तत् प्रत्ययं जीवन्ति। सोरथस्य वातावरणम् एतावत् शक्तिशाली अस्ति, यत् अन्ते अत्यन्तं अप्रतिसादः श्रोता अपि आकृष्टः भविष्यति।