रामकली, पंचम मेहलः १.
प्रतिदिनं प्रातःकाले उत्तिष्ठन्तु, सन्तैः सह च सुरीलं सामञ्जस्यं, शाबादस्य अप्रहृतं ध्वनिप्रवाहं गायन्तु।
सर्वे पापाः दुःखानि च मेट्यन्ते, भगवतः नाम जपन्ति, गुरुनिर्देशेन।
भगवन्नाम्नि निवसन् अमृते पिबन्तु; अहोरात्रं पूजयित्वा पूजयन्तु।
योगदानधर्मस्य पुण्यं तस्य पादपद्मग्रहणेन लभ्यते ।
दयालुप्रलोभनप्रभो भक्तिः सर्वदुःखानि हरति।
प्रार्थयति नानकः, जगत्-सागरं पारं कृत्वा, भगवन्तं स्वेश्वरं गुरुं च ध्यायन्। ||१||
विश्वेश्वरस्य ध्यानं शान्तिसागरः अस्ति; तव भक्ताः तव महिमा स्तुतिं गायन्ति भगवन् |
आनन्दः आनन्दः महान् सुखं च गुरुपादग्रहणेन लभ्यते।
शान्तिनिधिना सह मिलित्वा तेषां दुःखानि हरन्ति; अनुग्रहं दत्त्वा ईश्वरः तान् रक्षति।
ये भगवतः पादग्राहिणः - तेषां भयानि संशयानि च पलायन्ते, ते च भगवतः नाम जपन्ति।
एकेश्वरं चिन्तयति, एकदेवं गायति; सः एकं भगवन्तमेव पश्यति।
प्रार्थयति नानकः, ईश्वरः स्वस्य कृपां दत्तवान्, मया च सिद्धः सत्यः गुरुः प्राप्तः। ||२||
पवित्रैः, विनयशीलैः परमेश्वरस्य सेवकैः सह मिलन्तु; भगवता सह मिलित्वा तस्य स्तुतिकीर्तनं शृणुत |
ईश्वरः दयालुः स्वामी धनेश्वरः; तस्य गुणानाम् अन्तः नास्ति।
दयालुः प्रभुः दुःखनाशकः, अभयारण्यदाता, सर्वाशुभनिर्मूलनः।
भावुकता, शोक, भ्रष्टाचार, वेदना च - नाम, भगवतः नाम जपन्, एतेभ्यः मुक्तः भवति।
सर्वाणि भूतानि तव देव; आशीषय मां दयया यथा अहं सर्वेषां पादयोः अधः रजः भवेयम्।
प्रार्थयति नानकं देव कृपां कुरु मयि तव नाम जपं जीविष्यामि। ||३||
ईश्वरः स्वस्य विनयभक्तानाम् उद्धारं करोति, तान् स्वपादयोः संलग्नं कृत्वा।
चतुर्विंशतिघण्टाः प्रतिदिनं स्वईश्वरस्य स्मरणार्थं ध्यानं कुर्वन्ति; ते एकं नाम ध्यायन्ति।
तत् ईश्वरं ध्यायन्ते ते भयानकं जगत्-समुद्रं लङ्घयन्ति, तेषां आगमनगमनं च निवर्तते।
ते ईश्वरस्य स्तुतिकीर्तनं गायन्तः शाश्वतं शान्तिं सुखं च आनन्दयन्ति; तस्य इच्छा तेभ्यः एतावत् मधुरा इव दृश्यते।
सिद्धसत्यगुरुं मिलित्वा मम सर्वकामना सिद्धा |
प्रार्थयति नानकः, ईश्वरः मां स्वयमेव मिश्रितवान्; न पुनः कदाचन दुःखं शोकं वा न प्राप्स्यामि । ||४||३||
रामकालीयां भावाः यथा ज्ञानी आचार्यः स्वछात्रं अनुशासयति। छात्रः शिक्षणस्य वेदनां विषये अवगतः अस्ति, परन्तु अन्ततः एतत् सर्वोत्तमस्य कृते एव इति तथ्यस्य विषये अद्यापि सचेतनः अस्ति । एवं रामकाली अस्माभिः परिचितेभ्यः सर्वेभ्यः परिवर्तनं, यत् किमपि श्रेयस्करं भविष्यति इति निश्चितं तत् प्रति प्रसारयति।