नानकः परमं उदात्तं नाम, ईश्वरस्य नाम याचते। ||१||
ईश्वरस्य कृपालुदृष्ट्या महती शान्तिः अस्ति।
दुर्लभाः ये भगवतः तत्त्वस्य रसं प्राप्नुवन्ति।
ये तस्य स्वादनं कुर्वन्ति ते तृप्ताः भवन्ति।
ते पूर्णाः साक्षात्कृताः भूताः - ते न भ्रमन्ति।
ते तस्य प्रेमस्य मधुरहर्षेण अतिप्रवाहपर्यन्तं सर्वथा पूरिताः सन्ति।
आध्यात्मिक आनन्दः अन्तः, साध-संगते, पवित्रस्य सङ्गतिं प्रवहति।
तस्य अभयारण्यम् आदाय अन्यान् सर्वान् परित्यजन्ति।
अन्तः प्रबुद्धाः, तस्मिन् एव केन्द्रीकृताः, दिवारात्रौ।
ये ईश्वरं ध्यायन्ति ते एव भाग्यवन्तः।
हे नानक, नामानुरूपाः, ते शान्तिं प्राप्नुवन्ति। ||२||
भगवतः सेवकस्य इच्छाः सिद्धाः भवन्ति।
सत्यगुरुतः शुद्धा शिक्षा प्राप्यते।
स्वस्य विनयशीलस्य सेवकस्य प्रति ईश्वरः स्वस्य दयालुतां दर्शितवान्।
तेन स्वसेवकं शाश्वतं सुखं कृतम्।
तस्य विनयस्य भृत्यस्य बन्धनानि छिन्नानि स मुक्ताः ।
जन्ममरणदुःखानि संशयश्च गता।
कामाः तृप्ताः, श्रद्धा च पूर्णतया फलं प्राप्नोति,
तस्य सर्वव्यापी शान्तिना सदा ओतप्रोतः।
सः तस्य एव - सः तस्य सह संयोगे विलीयते।