सुखमनी साहिब

(पुटः: 82)


ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਸਾਰੁ ॥੧॥
नानकु मागै नामु प्रभ सारु ॥१॥

नानकः परमं उदात्तं नाम, ईश्वरस्य नाम याचते। ||१||

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
प्रभ की द्रिसटि महा सुखु होइ ॥

ईश्वरस्य कृपालुदृष्ट्या महती शान्तिः अस्ति।

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ਬਿਰਲਾ ਕੋਇ ॥
हरि रसु पावै बिरला कोइ ॥

दुर्लभाः ये भगवतः तत्त्वस्य रसं प्राप्नुवन्ति।

ਜਿਨ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੇ ॥
जिन चाखिआ से जन त्रिपताने ॥

ये तस्य स्वादनं कुर्वन्ति ते तृप्ताः भवन्ति।

ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਨਹੀ ਡੋਲਾਨੇ ॥
पूरन पुरख नही डोलाने ॥

ते पूर्णाः साक्षात्कृताः भूताः - ते न भ्रमन्ति।

ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਰੰਗਿ ॥
सुभर भरे प्रेम रस रंगि ॥

ते तस्य प्रेमस्य मधुरहर्षेण अतिप्रवाहपर्यन्तं सर्वथा पूरिताः सन्ति।

ਉਪਜੈ ਚਾਉ ਸਾਧ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
उपजै चाउ साध कै संगि ॥

आध्यात्मिक आनन्दः अन्तः, साध-संगते, पवित्रस्य सङ्गतिं प्रवहति।

ਪਰੇ ਸਰਨਿ ਆਨ ਸਭ ਤਿਆਗਿ ॥
परे सरनि आन सभ तिआगि ॥

तस्य अभयारण्यम् आदाय अन्यान् सर्वान् परित्यजन्ति।

ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਅਨਦਿਨੁ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥
अंतरि प्रगास अनदिनु लिव लागि ॥

अन्तः प्रबुद्धाः, तस्मिन् एव केन्द्रीकृताः, दिवारात्रौ।

ਬਡਭਾਗੀ ਜਪਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
बडभागी जपिआ प्रभु सोइ ॥

ये ईश्वरं ध्यायन्ति ते एव भाग्यवन्तः।

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥
नानक नामि रते सुखु होइ ॥२॥

हे नानक, नामानुरूपाः, ते शान्तिं प्राप्नुवन्ति। ||२||

ਸੇਵਕ ਕੀ ਮਨਸਾ ਪੂਰੀ ਭਈ ॥
सेवक की मनसा पूरी भई ॥

भगवतः सेवकस्य इच्छाः सिद्धाः भवन्ति।

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਮਤਿ ਲਈ ॥
सतिगुर ते निरमल मति लई ॥

सत्यगुरुतः शुद्धा शिक्षा प्राप्यते।

ਜਨ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਇਓ ਦਇਆਲੁ ॥
जन कउ प्रभु होइओ दइआलु ॥

स्वस्य विनयशीलस्य सेवकस्य प्रति ईश्वरः स्वस्य दयालुतां दर्शितवान्।

ਸੇਵਕੁ ਕੀਨੋ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲੁ ॥
सेवकु कीनो सदा निहालु ॥

तेन स्वसेवकं शाश्वतं सुखं कृतम्।

ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਮੁਕਤਿ ਜਨੁ ਭਇਆ ॥
बंधन काटि मुकति जनु भइआ ॥

तस्य विनयस्य भृत्यस्य बन्धनानि छिन्नानि स मुक्ताः ।

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੂਖੁ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ॥
जनम मरन दूखु भ्रमु गइआ ॥

जन्ममरणदुःखानि संशयश्च गता।

ਇਛ ਪੁਨੀ ਸਰਧਾ ਸਭ ਪੂਰੀ ॥
इछ पुनी सरधा सभ पूरी ॥

कामाः तृप्ताः, श्रद्धा च पूर्णतया फलं प्राप्नोति,

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਦ ਸੰਗਿ ਹਜੂਰੀ ॥
रवि रहिआ सद संगि हजूरी ॥

तस्य सर्वव्यापी शान्तिना सदा ओतप्रोतः।

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਤਿਨਿ ਲੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥
जिस का सा तिनि लीआ मिलाइ ॥

सः तस्य एव - सः तस्य सह संयोगे विलीयते।