Iarrann Nanak an duine is sublime, an Naam, Ainm Dé. ||1||
Le Sracfhéachaint ghrásta Dé, tá síocháin iontach ann.
Is annamh a fhaigheann sú éirim an Tiarna.
Tá na daoine a bhfuil blas acu sásta.
Tá siad comhlíonta agus réadaithe neacha - ní dhéanann siad waver.
Tá siad líonta go hiomlán go ró-shreabhadh le haoibhneas milis a Ghrá.
Toibreacha aoibhnis spioradálta suas laistigh, sa Saadh Sangat, Cuideachta na Naofa.
Ag tabhairt dá Thearmann, thréig siad gach duine eile.
Go domhain istigh, tá siad solas, agus díríonn siad iad féin air, lá agus oíche.
Is iad an t-ádh is mó a dhéanann machnamh ar Dhia.
A Nanac, agus iad i bhfeighil ar Naam, tá siad faoi shíocháin. ||2||
Comhlíontar mianta sheirbhíseach an Tiarna.
Ón Fíor-Ghúrú, faightear an teagasc íon.
Dá sheirbhíseach umhail, thaispeáin Dia a chineáltas.
Tá áthas síoraí ar a sheirbhíseach.
Gearrtar as bannaí a sheirbhísigh humhal, agus saortar é.
Tá pianta breithe agus báis, agus amhras imithe.
Sásaítear mianta, agus bronntar creideamh iomlán,
suaimhneach go deo lena shuaimhneas síoraí.
Is leis é - meascann sé in Aontas leis.