Mae Nanak yn gofyn am y mwyaf aruchel, sef y Naam, Enw Duw. ||1||
Trwy Cipolwg grasol Duw, mae heddwch mawr.
Prin yw'r rhai sy'n cael sudd hanfod yr Arglwydd.
Mae'r rhai sy'n ei flasu yn fodlon.
Maen nhw'n fodau wedi'u cyflawni a'u gwireddu - nid ydyn nhw'n gwegian.
Cânt eu llenwi'n llwyr i orlifo â hyfrydwch melys Ei Gariad.
Mae hyfrydwch ysbrydol yn ffynu o fewn, yn y Saadh Sangat, Cwmni'r Sanctaidd.
Gan gymryd i'w Noddfa, gadawant bawb arall.
Yn ddwfn oddi mewn, maent yn oleuedig, ac maent yn canolbwyntio eu hunain arno, ddydd a nos.
Y rhai mwyaf ffodus yw'r rhai sy'n myfyrio ar Dduw.
O Nanac, yn gyfarwydd â'r Naam, maent mewn heddwch. ||2||
Mae dymuniadau gwas yr Arglwydd yn cael eu cyflawni.
O'r Gwir Guru, ceir y ddysgeidiaeth bur.
I'w was gostyngedig, y mae Duw wedi dangos Ei garedigrwydd.
Mae wedi gwneud Ei was yn dragwyddol hapus.
Torrwyd ymaith rwymau Ei was gostyngedig, a rhyddheir ef.
Mae poenau genedigaeth a marwolaeth, ac amheuaeth wedi diflannu.
Bodlonir dymuniadau, a gwobrwyir ffydd yn llawn,
trwytho am byth â'i heddwch holl-dreiddiol.
Ef yw Ei - mae'n uno mewn Undeb ag Ef.