Mae Nanak yn cael ei amsugno yn addoliad defosiynol y Naam. ||3||
Pam ei anghofio, nad yw'n diystyru ein hymdrechion?
Pam ei anghofio, sy'n cydnabod yr hyn a wnawn?
Pam anghofio Ef, sydd wedi rhoi popeth inni?
Pam ei anghofio, pwy yw Bywyd y bodau byw?
Paham yr anghofia Ef, yr hwn sydd yn ein cadw yn nhân y groth?
Gan Guru's Grace, prin yw'r un sy'n sylweddoli hyn.
Paham yr anghofia Ef, yr hwn sydd yn ein dyrchafu o lygredigaeth ?
Mae'r rhai a wahanwyd oddi wrtho am oesoedd dirifedi yn cael eu hail-uno ag Ef unwaith eto.
Trwy'r Guru Perffaith, deellir y realiti hanfodol hwn.
O Nanac, mae gweision gostyngedig Duw yn myfyrio arno. ||4||
O gyfeillion, O Saint, gwnewch hyn yn waith i chi.
Ymwrthodwch â phopeth arall, a llafarganwch Enw'r Arglwydd.
Myfyria, myfyria, myfyria er cof amdano, a chanfod heddwch.
Canwch y Naam eich hun, ac ysbrydolwch eraill i'w lafarganu.
Trwy addoliad defosiynol cariadus, byddwch yn croesi cefnfor y byd.
Heb fyfyrdod defosiynol, dim ond lludw fydd y corff.
Mae pob llawenydd a chysur yn nhrysor y Naam.
Gall hyd yn oed y boddi gyrraedd y man gorffwys a diogelwch.
Bydd pob gofid yn diflannu.