सुखमनी साहिब

(पुटः: 78)

ਸੋ ਸੁਖੁ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਪਰੀਤਿ ॥

सो सुखु साधू संगि परीति ॥

सा शान्तिः पवित्रसङ्घस्य प्रेम्णा आगच्छति।

ਜਿਸੁ ਸੋਭਾ ਕਉ ਕਰਹਿ ਭਲੀ ਕਰਨੀ ॥

जिसु सोभा कउ करहि भली करनी ॥

महिमा, यस्य कृते त्वं सत्कर्म करोषि

ਸਾ ਸੋਭਾ ਭਜੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਨੀ ॥

सा सोभा भजु हरि की सरनी ॥

- भगवतः अभयारण्यम् अन्विष्य तां वैभवं प्राप्स्यसि।

ਅਨਿਕ ਉਪਾਵੀ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ॥

अनिक उपावी रोगु न जाइ ॥

सर्वविधैः उपायैः रोगस्य चिकित्सा न कृता

ਰੋਗੁ ਮਿਟੈ ਹਰਿ ਅਵਖਧੁ ਲਾਇ ॥

रोगु मिटै हरि अवखधु लाइ ॥

- भगवन्नामस्य औषधं दत्त्वा एव रोगः चिकित्सितः भवति।

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਮਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥

सरब निधान महि हरि नामु निधानु ॥

सर्वेषु निधेषु भगवतः नाम परमो निधिः ।

ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਦਰਗਹਿ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥

जपि नानक दरगहि परवानु ॥२॥

जपे नानक भगवतः प्राङ्गणे स्वीक्रियताम् | ||२||

ਮਨੁ ਪਰਬੋਧਹੁ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥

मनु परबोधहु हरि कै नाइ ॥

भगवतः नाम्ना मनः बोधयतु।

ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਤ ਆਵੈ ਠਾਇ ॥

दह दिसि धावत आवै ठाइ ॥

दशदिशं परिभ्रम्य स्वविश्रामस्थानमायाति ।

ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥

ता कउ बिघनु न लागै कोइ ॥

न कश्चित् बाधः एकस्य मार्गे तिष्ठति

ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥

जा कै रिदै बसै हरि सोइ ॥

यस्य हृदयं भगवता पूरितम्।

ਕਲਿ ਤਾਤੀ ਠਾਂਢਾ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

कलि ताती ठांढा हरि नाउ ॥

कलियुगस्य कृष्णयुगम् एतावत् उष्णम् अस्ति; भगवतः नाम शान्तं शीतलं च अस्ति।

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖ ਪਾਉ ॥

सिमरि सिमरि सदा सुख पाउ ॥

स्मर्यतां ध्यानेन स्मर्य शाश्वतं शान्तिं प्राप्नुहि।

ਭਉ ਬਿਨਸੈ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਆਸ ॥

भउ बिनसै पूरन होइ आस ॥

भयं तव निवर्तते, आशाः सिद्धाः भविष्यन्ति।

ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਆਤਮ ਪਰਗਾਸ ॥

भगति भाइ आतम परगास ॥

भक्तिपूजना प्रेमापासना च ते आत्मा बोधिता भवेत् ।

ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਜਾਇ ਬਸੈ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

तितु घरि जाइ बसै अबिनासी ॥

तद्गृहं गत्वा नित्यं जीविष्यसि ।

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਾਟੀ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥੩॥

कहु नानक काटी जम फासी ॥३॥

कथयति नानकः, मृत्युपाशः छिन्न्यते। ||३||

ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਹੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ॥

ततु बीचारु कहै जनु साचा ॥

यथार्थतत्त्वं चिन्तयति स सत्यपुरुष इति उच्यते।

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਸੋ ਕਾਚੋ ਕਾਚਾ ॥

जनमि मरै सो काचो काचा ॥

जन्ममृत्युः भाग्यं मिथ्यानामनिष्कपटस्य च।

ਆਵਾ ਗਵਨੁ ਮਿਟੈ ਪ੍ਰਭ ਸੇਵ ॥

आवा गवनु मिटै प्रभ सेव ॥

पुनर्जन्मनि आगमनं गमनं च ईश्वरस्य सेवां कृत्वा समाप्तं भवति।