सुखमनी साहिब

(पुटः: 71)

ਭਸਮ ਕਰੈ ਲਸਕਰ ਕੋਟਿ ਲਾਖੈ ॥

भसम करै लसकर कोटि लाखै ॥

ततः कोटिसैन्यं भस्मरूपेण न्यूनीकर्तुं शक्नोति

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾਸੁ ਨ ਕਾਢਤ ਆਪਿ ॥

जिस का सासु न काढत आपि ॥

येषां प्राणाश्वासं स्वयं न हरति

ਤਾ ਕਉ ਰਾਖਤ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥ ॥

ता कउ राखत दे करि हाथ ॥

तान् रक्षति, रक्षणार्थं च हस्तान् प्रसारयति।

ਮਾਨਸ ਜਤਨ ਕਰਤ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥

मानस जतन करत बहु भाति ॥

त्वं सर्वविधप्रयत्नाः कुरु, .

ਤਿਸ ਕੇ ਕਰਤਬ ਬਿਰਥੇ ਜਾਤਿ ॥

तिस के करतब बिरथे जाति ॥

किन्तु एते प्रयत्नाः वृथा भवन्ति।

ਮਾਰੈ ਨ ਰਾਖੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

मारै न राखै अवरु न कोइ ॥

अन्यः कोऽपि हन्तुं वा रक्षितुं वा न शक्नोति

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਾ ਰਾਖਾ ਸੋਇ ॥

सरब जीआ का राखा सोइ ॥

सः सर्वभूतानां रक्षकः अस्ति।

ਕਾਹੇ ਸੋਚ ਕਰਹਿ ਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

काहे सोच करहि रे प्राणी ॥

अतः किमर्थं त्वं मर्त्ये तथा चिन्तितः |

ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਅਲਖ ਵਿਡਾਣੀ ॥੫॥

जपि नानक प्रभ अलख विडाणी ॥५॥

अदृश्यं अद्भुतं देवं ध्याय नानक! ||५||

ਬਾਰੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪ੍ਰਭੁ ਜਪੀਐ ॥

बारं बार बार प्रभु जपीऐ ॥

काले काले पुनः पुनः ईश्वरं ध्यायन्तु।

ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਧ੍ਰਪੀਐ ॥

पी अंम्रितु इहु मनु तनु ध्रपीऐ ॥

अस्मिन् अमृते पिबन् इदं मनः शरीरं च तृप्तं भवति।

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥

नाम रतनु जिनि गुरमुखि पाइआ ॥

नामस्य रत्नं गुरमुखैः लभ्यते;

ਤਿਸੁ ਕਿਛੁ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥

तिसु किछु अवरु नाही द्रिसटाइआ ॥

ते ईश्वरात् परं न पश्यन्ति।

ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਾਮੋ ਰੂਪੁ ਰੰਗੁ ॥

नामु धनु नामो रूपु रंगु ॥

तेषां नाम धनं नाम सौन्दर्यं आनन्दं च।

ਨਾਮੋ ਸੁਖੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਸੰਗੁ ॥

नामो सुखु हरि नाम का संगु ॥

नाम शान्तिः, भगवतः नाम तेषां सहचरः।

ਨਾਮ ਰਸਿ ਜੋ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੇ ॥

नाम रसि जो जन त्रिपताने ॥

नामतत्त्वेन ये तृप्ताः भवन्ति

ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਹਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨੇ ॥

मन तन नामहि नामि समाने ॥

तेषां मनः शरीरं च नाम सिक्तम्।

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਨਾਮ ॥

ऊठत बैठत सोवत नाम ॥

उत्तिष्ठन् उपविश्य सुप्त्वा नाम, .

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੈ ਸਦ ਕਾਮ ॥੬॥

कहु नानक जन कै सद काम ॥६॥

वदति नानकः, सदा ईश्वरस्य विनयशीलस्य सेवकस्य व्यवसायः अस्ति। ||६||

ਬੋਲਹੁ ਜਸੁ ਜਿਹਬਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

बोलहु जसु जिहबा दिनु राति ॥

जिह्वाया तस्य स्तुतिं जप अहोरात्रम् |