सुखमनी साहिब

(पुटः: 72)

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੈ ਜਨ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥

प्रभि अपनै जन कीनी दाति ॥

ईश्वरः एव स्वसेवकेभ्यः एतत् दानं दत्तवान्।

ਕਰਹਿ ਭਗਤਿ ਆਤਮ ਕੈ ਚਾਇ ॥

करहि भगति आतम कै चाइ ॥

हृदयानुभूतिप्रेमेण भक्तिपूजां कुर्वन्, २.

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਸਿਉ ਰਹਹਿ ਸਮਾਇ ॥

प्रभ अपने सिउ रहहि समाइ ॥

ते ईश्वरे एव लीनाः तिष्ठन्ति।

ਜੋ ਹੋਆ ਹੋਵਤ ਸੋ ਜਾਨੈ ॥

जो होआ होवत सो जानै ॥

अतीतं वर्तमानं च ते जानन्ति।

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨੈ ॥

प्रभ अपने का हुकमु पछानै ॥

ते ईश्वरस्य स्वस्य आज्ञां परिचिनोति।

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਉਨ ਬਖਾਨਉ ॥

तिस की महिमा कउन बखानउ ॥

तस्य महिमा कः वर्णयितुं शक्नोति ?

ਤਿਸ ਕਾ ਗੁਨੁ ਕਹਿ ਏਕ ਨ ਜਾਨਉ ॥

तिस का गुनु कहि एक न जानउ ॥

तस्य एकमपि गुणगुणं वर्णयितुं न शक्नोमि ।

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਬਸਹਿ ਹਜੂਰੇ ॥

आठ पहर प्रभ बसहि हजूरे ॥

ये ईश्वरस्य सान्निध्ये निवसन्ति, प्रतिदिनं चतुर्विंशतिघण्टाः

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਜਨ ਪੂਰੇ ॥੭॥

कहु नानक सेई जन पूरे ॥७॥

- वदति नानकः, ते सिद्धाः व्यक्तिः। ||७||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਿਨ ਕੀ ਓਟ ਲੇਹਿ ॥

मन मेरे तिन की ओट लेहि ॥

हे मम मनः तेषां रक्षणं अन्वेष्यताम्;

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਨਾ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਹਿ ॥

मनु तनु अपना तिन जन देहि ॥

तेभ्यः विनयेभ्यः मनः शरीरं च देहि।

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਅਪਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਛਾਤਾ ॥

जिनि जनि अपना प्रभू पछाता ॥

ये विनयशीलाः सत्त्वाः ईश्वरं परिचिनोति

ਸੋ ਜਨੁ ਸਰਬ ਥੋਕ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥

सो जनु सरब थोक का दाता ॥

सर्ववस्तूनाम् दातारः सन्ति।

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਨਿ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ॥

तिस की सरनि सरब सुख पावहि ॥

तस्य अभयारण्ये सर्वाणि आरामाः प्राप्यन्ते ।

ਤਿਸ ਕੈ ਦਰਸਿ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾਵਹਿ ॥

तिस कै दरसि सभ पाप मिटावहि ॥

तस्य दर्शन आशीर्वादेन सर्वाणि पापानि मेट्यन्ते।

ਅਵਰ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲੀ ਛਾਡੁ ॥

अवर सिआनप सगली छाडु ॥

अतः अन्येषां सर्वेषां चतुरयन्त्राणां त्यागं कुरुत,

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਤੂ ਸੇਵਾ ਲਾਗੁ ॥

तिसु जन की तू सेवा लागु ॥

तेषां भृत्यानां सेवायां च आत्मानं आज्ञापय।

ਆਵਨੁ ਜਾਨੁ ਨ ਹੋਵੀ ਤੇਰਾ ॥

आवनु जानु न होवी तेरा ॥

भवतः आगमनं गमनं च समाप्तं भविष्यति।

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਪੂਜਹੁ ਸਦ ਪੈਰਾ ॥੮॥੧੭॥

नानक तिसु जन के पूजहु सद पैरा ॥८॥१७॥

ईश्वरस्य विनम्रसेवकानां चरणौ सदा भजस्व नानक। ||८||१७||

ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

सलोक् : १.