سکھمنی صاحب

(صفحو: 72)

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੈ ਜਨ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥

prabh apanai jan keenee daat |

اهو تحفو خدا پاڻ پنهنجي بندن کي ڏنو آهي.

ਕਰਹਿ ਭਗਤਿ ਆਤਮ ਕੈ ਚਾਇ ॥

kareh bhagat aatam kai chaae |

عقيدت جي عبادت دل سان ڪندي،

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਸਿਉ ਰਹਹਿ ਸਮਾਇ ॥

prabh apane siau raheh samaae |

اهي پاڻ ۾ خدا ۾ جذب ٿي ويندا آهن.

ਜੋ ਹੋਆ ਹੋਵਤ ਸੋ ਜਾਨੈ ॥

jo hoaa hovat so jaanai |

اهي ماضي ۽ حال ڄاڻن ٿا.

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨੈ ॥

prabh apane kaa hukam pachhaanai |

اهي خدا جي پنهنجي حڪم کي سڃاڻندا آهن.

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਉਨ ਬਖਾਨਉ ॥

tis kee mahimaa kaun bakhaanau |

ڪير سندس شان بيان ڪري سگهي ٿو؟

ਤਿਸ ਕਾ ਗੁਨੁ ਕਹਿ ਏਕ ਨ ਜਾਨਉ ॥

tis kaa gun keh ek na jaanau |

مان سندس هڪ به خوبي بيان نٿو ڪري سگهان.

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਬਸਹਿ ਹਜੂਰੇ ॥

aatth pahar prabh baseh hajoore |

جيڪي روزانو چوويهه ڪلاڪ خدا جي حضور ۾ رهن ٿا

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਜਨ ਪੂਰੇ ॥੭॥

kahu naanak seee jan poore |7|

- نانڪ چوي ٿو، اهي مڪمل ماڻهو آهن. ||7||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਿਨ ਕੀ ਓਟ ਲੇਹਿ ॥

man mere tin kee ott lehi |

اي منھنجا دماغ، انھن جي حفاظت ڳولھيو.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਨਾ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਹਿ ॥

man tan apanaa tin jan dehi |

پنهنجو دماغ ۽ جسم انهن عاجز ماڻهن کي ڏيو.

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਅਪਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਛਾਤਾ ॥

jin jan apanaa prabhoo pachhaataa |

اهي عاجز جيڪي خدا کي سڃاڻندا آهن

ਸੋ ਜਨੁ ਸਰਬ ਥੋਕ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥

so jan sarab thok kaa daataa |

سڀ شيون ڏيڻ وارا آهن.

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਨਿ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ॥

tis kee saran sarab sukh paaveh |

سندس درگاه ۾ سڀ آسائشون حاصل ٿين ٿيون.

ਤਿਸ ਕੈ ਦਰਸਿ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾਵਹਿ ॥

tis kai daras sabh paap mittaaveh |

سندس درشن جي برڪت سان، سڀ گناهه ميٽي ويندا آهن.

ਅਵਰ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲੀ ਛਾਡੁ ॥

avar siaanap sagalee chhaadd |

تنهن ڪري ڇڏي ڏيو ٻين سڀني هوشيار ڊوائيسز،

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਤੂ ਸੇਵਾ ਲਾਗੁ ॥

tis jan kee too sevaa laag |

۽ پاڻ کي انهن ٻانهن جي خدمت جو حڪم ڪر.

ਆਵਨੁ ਜਾਨੁ ਨ ਹੋਵੀ ਤੇਰਾ ॥

aavan jaan na hovee teraa |

تنهنجو اچڻ ۽ وڃڻ ختم ٿي ويندو.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਪੂਜਹੁ ਸਦ ਪੈਰਾ ॥੮॥੧੭॥

naanak tis jan ke poojahu sad pairaa |8|17|

اي نانڪ، هميشه خدا جي عاجز ٻانهن جي پيرن جي پوڄا ڪر. ||8||17||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok |

سلوڪ: