सुखमनी साहिब

(पुटः: 63)

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥੫॥

नानक ता कै सद बलिहारै ॥५॥

तेषां कृते नानकः सदा यज्ञः अस्ति। ||५||

ਚਰਨ ਸਾਧ ਕੇ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਉ ॥

चरन साध के धोइ धोइ पीउ ॥

पवित्रस्य पादौ प्रक्षाल्य अस्मिन् जले पिबन्तु।

ਅਰਪਿ ਸਾਧ ਕਉ ਅਪਨਾ ਜੀਉ ॥

अरपि साध कउ अपना जीउ ॥

पवित्रं प्रति आत्मानं समर्पयतु।

ਸਾਧ ਕੀ ਧੂਰਿ ਕਰਹੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

साध की धूरि करहु इसनानु ॥

पवित्रस्य पादरजसा शुद्धिस्नानं कुरुत।

ਸਾਧ ਊਪਰਿ ਜਾਈਐ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥

साध ऊपरि जाईऐ कुरबानु ॥

पवित्राय स्वजीवनं बलिदानं कुरु।

ਸਾਧ ਸੇਵਾ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥

साध सेवा वडभागी पाईऐ ॥

पवित्रस्य सेवा लभ्यते महता सौभाग्येन।

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਈਐ ॥

साधसंगि हरि कीरतनु गाईऐ ॥

पवित्रसङ्गायां साधसंगते भगवतः स्तुतिकीर्तनं गायते।

ਅਨਿਕ ਬਿਘਨ ਤੇ ਸਾਧੂ ਰਾਖੈ ॥

अनिक बिघन ते साधू राखै ॥

सर्वविधसंकटात् सन्तः अस्मान् तारयति।

ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥

हरि गुन गाइ अंम्रित रसु चाखै ॥

भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गायन्तः वयं अम्ब्रोसियलसारस्य स्वादनं कुर्मः।

ਓਟ ਗਹੀ ਸੰਤਹ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥

ओट गही संतह दरि आइआ ॥

सन्तानां रक्षणं अन्विष्य वयं तेषां द्वारे आगताः।

ਸਰਬ ਸੂਖ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਪਾਇਆ ॥੬॥

सरब सूख नानक तिह पाइआ ॥६॥

सर्वे सुखानि नानक तथा लभ्यन्ते। ||६||

ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਜੀਵਾਲਨਹਾਰ ॥

मिरतक कउ जीवालनहार ॥

सः पुनः मृतेषु जीवनं प्रविशति।

ਭੂਖੇ ਕਉ ਦੇਵਤ ਅਧਾਰ ॥

भूखे कउ देवत अधार ॥

सः क्षुधार्तानाम् अन्नं ददाति।

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਮਾਹਿ ॥

सरब निधान जा की द्रिसटी माहि ॥

सर्वे निधयः तस्य अनुग्रहदृष्टेः अन्तः सन्ति।

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ਪਾਹਿ ॥

पुरब लिखे का लहणा पाहि ॥

तत्प्राप्नुवन्ति जनाः यत्पूर्वनिर्धारिताः।

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈ ਜੋਗੁ ॥

सभु किछु तिस का ओहु करनै जोगु ॥

सर्वाणि वस्तूनि तस्य एव; सः सर्वेषां कर्ता अस्ति।

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥

तिसु बिनु दूसर होआ न होगु ॥

तस्मादन्यः कदाचिदन्योऽभवत् न भविष्यति ।

ਜਪਿ ਜਨ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰੈਣੀ ॥

जपि जन सदा सदा दिनु रैणी ॥

ध्याय तं नित्यं नित्यं दिवा रात्रौ च।

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਨਿਰਮਲ ਇਹ ਕਰਣੀ ॥

सभ ते ऊच निरमल इह करणी ॥

एषः जीवनपद्धतिः उच्चैः निर्मलः च अस्ति ।

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕਉ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ॥

करि किरपा जिस कउ नामु दीआ ॥

यं भगवता प्रसादेन स्वनाम्ना आशीर्वादं ददाति