सुखमनी साहिब

(पुटः: 62)

ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥

नानक की हरि लोचा पूरि ॥३॥

हे भगवन्, नानकस्य आकांक्षां पूरय! ||३||

ਮਨ ਮੂਰਖ ਕਾਹੇ ਬਿਲਲਾਈਐ ॥

मन मूरख काहे बिललाईऐ ॥

कस्मात् रुदसि शोचसि मूढचित्त ।

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ॥

पुरब लिखे का लिखिआ पाईऐ ॥

भवन्तः पूर्वनिर्धारितं दैवं प्राप्नुयुः।

ਦੂਖ ਸੂਖ ਪ੍ਰਭ ਦੇਵਨਹਾਰੁ ॥

दूख सूख प्रभ देवनहारु ॥

ईश्वरः दुःखस्य सुखस्य च दाता अस्ति।

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਤੂ ਤਿਸਹਿ ਚਿਤਾਰੁ ॥

अवर तिआगि तू तिसहि चितारु ॥

परान् परित्यज्य तम् एव चिन्तयतु।

ਜੋ ਕਛੁ ਕਰੈ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਮਾਨੁ ॥

जो कछु करै सोई सुखु मानु ॥

यत्किमपि करोति - तस्मिन् सान्त्वना गृहाण।

ਭੂਲਾ ਕਾਹੇ ਫਿਰਹਿ ਅਜਾਨ ॥

भूला काहे फिरहि अजान ॥

किमर्थं भ्रमसि अज्ञानमूर्ख |

ਕਉਨ ਬਸਤੁ ਆਈ ਤੇਰੈ ਸੰਗ ॥

कउन बसतु आई तेरै संग ॥

त्वया कानि वस्तूनि स्वेन सह आनितानि?

ਲਪਟਿ ਰਹਿਓ ਰਸਿ ਲੋਭੀ ਪਤੰਗ ॥

लपटि रहिओ रसि लोभी पतंग ॥

लोभी पतङ्ग इव लौकिकसुखेषु लससि |

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜਪਿ ਹਿਰਦੇ ਮਾਹਿ ॥

राम नाम जपि हिरदे माहि ॥

हृदये भगवतः नाम निवसन्तु।

ਨਾਨਕ ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਿ ॥੪॥

नानक पति सेती घरि जाहि ॥४॥

एवं गृहं प्रति गमिष्यसि मानेन नानक । ||४||

ਜਿਸੁ ਵਖਰ ਕਉ ਲੈਨਿ ਤੂ ਆਇਆ ॥

जिसु वखर कउ लैनि तू आइआ ॥

एतत् वणिजं, यत् भवन्तः प्राप्तुं आगताः

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੰਤਨ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥

राम नामु संतन घरि पाइआ ॥

- भगवतः नाम सन्तानां गृहे लभ्यते।

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮੋਲਿ ॥

तजि अभिमानु लेहु मन मोलि ॥

अहङ्कारमभिमानं परित्यज, मनसा च ।

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਿਰਦੇ ਮਹਿ ਤੋਲਿ ॥

राम नामु हिरदे महि तोलि ॥

भगवतः नाम क्रियताम् - हृदयस्य अन्तः परिमाणं कुरुत।

ਲਾਦਿ ਖੇਪ ਸੰਤਹ ਸੰਗਿ ਚਾਲੁ ॥

लादि खेप संतह संगि चालु ॥

एतत् द्रव्यं भारयित्वा, सन्तैः सह प्रस्थाय।

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਬਿਖਿਆ ਜੰਜਾਲ ॥

अवर तिआगि बिखिआ जंजाल ॥

अन्येषां भ्रष्टानां उलझनानां त्यजतु।

ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

धंनि धंनि कहै सभु कोइ ॥

"धन्यः, धन्यः", सर्वे भवन्तं आह्वयन्ति,

ਮੁਖ ਊਜਲ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਇ ॥

मुख ऊजल हरि दरगह सोइ ॥

तव मुखं च भगवतः प्राङ्गणे दीप्तं भविष्यति।

ਇਹੁ ਵਾਪਾਰੁ ਵਿਰਲਾ ਵਾਪਾਰੈ ॥

इहु वापारु विरला वापारै ॥

अस्मिन् व्यापारे कतिपये एव व्यापारं कुर्वन्ति ।