سکھمنی صاحب

(صفحه: 63)

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥੫॥

naanak taa kai sad balihaarai |5|

نانک برای همیشه قربانی آنهاست. ||5||

ਚਰਨ ਸਾਧ ਕੇ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਉ ॥

charan saadh ke dhoe dhoe peeo |

پاهای حضرت را بشویید و در این آب بنوشید.

ਅਰਪਿ ਸਾਧ ਕਉ ਅਪਨਾ ਜੀਉ ॥

arap saadh kau apanaa jeeo |

روحت را وقف اقدس کن.

ਸਾਧ ਕੀ ਧੂਰਿ ਕਰਹੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

saadh kee dhoor karahu isanaan |

حمام پاکی خود را در خاک پای حضرت بگذرانید.

ਸਾਧ ਊਪਰਿ ਜਾਈਐ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥

saadh aoopar jaaeeai kurabaan |

به اقدس جانت را فدا کن.

ਸਾਧ ਸੇਵਾ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥

saadh sevaa vaddabhaagee paaeeai |

خدمت به مقدسات با اقبال فراوان حاصل می شود.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਈਐ ॥

saadhasang har keeratan gaaeeai |

در Saadh Sangat، گروه مقدس، کرتان ستایش خداوند خوانده می شود.

ਅਨਿਕ ਬਿਘਨ ਤੇ ਸਾਧੂ ਰਾਖੈ ॥

anik bighan te saadhoo raakhai |

از انواع خطرات، قدیس ما را نجات می دهد.

ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥

har gun gaae amrit ras chaakhai |

با خواندن تسبیحات با شکوه خداوند، ذات آمبروسیال را می چشیم.

ਓਟ ਗਹੀ ਸੰਤਹ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥

ott gahee santah dar aaeaa |

به دنبال حمایت مقدسین، ما به درب آنها آمده ایم.

ਸਰਬ ਸੂਖ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਪਾਇਆ ॥੬॥

sarab sookh naanak tih paaeaa |6|

همه آسایش ها ای نانک چنین به دست آمده است. ||6||

ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਜੀਵਾਲਨਹਾਰ ॥

miratak kau jeevaalanahaar |

او زندگی را به مردگان برمی گرداند.

ਭੂਖੇ ਕਉ ਦੇਵਤ ਅਧਾਰ ॥

bhookhe kau devat adhaar |

به گرسنگان غذا می دهد.

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਮਾਹਿ ॥

sarab nidhaan jaa kee drisattee maeh |

همه گنجینه ها در نگاه لطف او هستند.

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ਪਾਹਿ ॥

purab likhe kaa lahanaa paeh |

مردم چیزی را به دست می آورند که از قبل برای دریافت آن مقرر شده اند.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈ ਜੋਗੁ ॥

sabh kichh tis kaa ohu karanai jog |

همه چیز از آن اوست. او انجام دهنده همه چیز است.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥

tis bin doosar hoaa na hog |

غیر از او هرگز نبوده و نخواهد بود.

ਜਪਿ ਜਨ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰੈਣੀ ॥

jap jan sadaa sadaa din rainee |

در روز و شب در مورد او تا ابد و همیشه فکر کنید.

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਨਿਰਮਲ ਇਹ ਕਰਣੀ ॥

sabh te aooch niramal ih karanee |

این شیوه زندگی عالی و بی آلایش است.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕਉ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ॥

kar kirapaa jis kau naam deea |

کسی که خداوند به لطف خود او را با نام خود برکت می دهد