In sy gedagtes koester hy die Een Here, Har, Har.
In die stikdonker skyn 'n lamp.
O Nanak, twyfel, emosionele gehegtheid en pyn word uitgevee. ||6||
In die brandende hitte heers 'n strelende koelte.
Geluk volg en pyn vertrek, o broers en susters van die lot.
Die vrees vir geboorte en dood word verdryf,
deur die volmaakte leringe van die Heilige Heilige.
Vrees word opgehef, en mens bly in vreesloosheid.
Alle euwels word uit die verstand verdryf.
Hy neem ons in Sy guns as Sy eie.
In die Geselskap van die Heilige, sing die Naam, die Naam van die Here.
Stabiliteit word bereik; twyfel en swerftog hou op,
O Nanak, luister met 'n mens se ore na die lof van die Here, Har, Har. ||7||
Hy self is absoluut en onverwant; Hyself is ook betrokke en verwant.
Deur Sy krag te manifesteer, fassineer Hy die hele wêreld.
God self sit sy spel aan die gang.
Net Hy self kan sy waarde skat.
Daar is niemand anders as die Here nie.
Deur alles deurdring, is Hy die Een.
Deur en deur dring Hy deur in vorm en kleur.