Na súa mente, el aprecia o único Señor, Har, Har.
Na escuridade total, unha lámpada brilla.
O Nanak, bórranse a dúbida, o apego emocional e a dor. ||6||
Na calor ardente, prevalece un frescor calmante.
A felicidade prodúcese e a dor marcha, oh Irmáns do Destino.
O medo ao nacemento e á morte é disipado,
polas perfectas Ensinanzas do Santo Santo.
Elévase o medo, e un permanece sen medo.
Todos os males son disipados da mente.
El lévanos no seu favor como propio.
Na Compañía do Santo, canta o Naam, o Nome do Señor.
Conséguese a estabilidade; cesan as dúbidas e o vagar,
O Nanak, escoitando cos oídos as louvanzas do Señor, Har, Har. ||7||
El mesmo é absoluto e non relacionado; El mesmo tamén está implicado e relacionado.
Manifestando o seu poder, fascina ao mundo enteiro.
Deus mesmo pon en marcha o seu xogo.
Só El mesmo pode estimar o seu valor.
Non hai outro que o Señor.
Permeando todo, El é o único.
De todos os xeitos, El impregna a forma e a cor.