Sukhmani Sahib

(Pagina: 76)

ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਏਕੁ ॥

man meh raakhai har har ek |

In animo unum Dominum, Har, Har.

ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੇ ॥

andhakaar deepak paragaase |

In pice tenebris, lucerna lucet.

ਨਾਨਕ ਭਰਮ ਮੋਹ ਦੁਖ ਤਹ ਤੇ ਨਾਸੇ ॥੬॥

naanak bharam moh dukh tah te naase |6|

O Nanak, dubito, quin affectus et dolor aboleantur. ||6||

ਤਪਤਿ ਮਾਹਿ ਠਾਢਿ ਵਰਤਾਈ ॥

tapat maeh tthaadt varataaee |

In ardore ardenti, blanda frigiditas praevalet.

ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਦੁਖ ਨਾਠੇ ਭਾਈ ॥

anad bheaa dukh naatthe bhaaee |

Foelicitas sequitur et dolor, o Parcae Siblings.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੇ ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸੇ ॥

janam maran ke mitte andese |

metus nascendi et mortis discutitur;

ਸਾਧੂ ਕੇ ਪੂਰਨ ਉਪਦੇਸੇ ॥

saadhoo ke pooran upadese |

per doctrinam Sancti Sancti.

ਭਉ ਚੂਕਾ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਬਸੇ ॥

bhau chookaa nirbhau hoe base |

Timor tollitur, et ille intrepidus manet.

ਸਗਲ ਬਿਆਧਿ ਮਨ ਤੇ ਖੈ ਨਸੇ ॥

sagal biaadh man te khai nase |

Omnia mala mente discutiuntur.

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਤਿਨਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

jis kaa saa tin kirapaa dhaaree |

Suscipit nos in suam gratiam tanquam suam.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥

saadhasang jap naam muraaree |

In choro sancti cantate Naam nomen Domini.

ਥਿਤਿ ਪਾਈ ਚੂਕੇ ਭ੍ਰਮ ਗਵਨ ॥

thit paaee chooke bhram gavan |

Stabilitas est consecuta; dubitatio et vagatio cessat;

ਸੁਨਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸ੍ਰਵਨ ॥੭॥

sun naanak har har jas sravan |7|

O Nanak auscultans ad laudes Domini, Har, Har. ||7||

ਨਿਰਗੁਨੁ ਆਪਿ ਸਰਗੁਨੁ ਭੀ ਓਹੀ ॥

niragun aap saragun bhee ohee |

Ipse absolutus et finitimus est; Ipse etiam implicatur et refertur.

ਕਲਾ ਧਾਰਿ ਜਿਨਿ ਸਗਲੀ ਮੋਹੀ ॥

kalaa dhaar jin sagalee mohee |

Ostendens potentiam suam, totum mundum fascinat.

ਅਪਨੇ ਚਰਿਤ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਬਨਾਏ ॥

apane charit prabh aap banaae |

Deus ipse suam fabulam agit.

ਅਪੁਨੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪੇ ਪਾਏ ॥

apunee keemat aape paae |

Solus ipse aestimare potest.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

har bin doojaa naahee koe |

non est alius a Domino.

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥

sarab nirantar eko soe |

Omnia penetrans, unus est.

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਰਵਿਆ ਰੂਪ ਰੰਗ ॥

ot pot raviaa roop rang |

Per et per, forma et colore.